(เนื้อ bio เริ่มบรรทัดถัดไป — วางลงฟิลด์ bio ได้ตรง ๆ · เขียนเป็น markdown ธรรมดา ไม่มี markup พิเศษของแพลตฟอร์ม)

⚠️ 18+ เท่านั้น · ตัวละครทุกตัวในเรื่องอายุ 20 ปีขึ้นไป · เรื่องแต่งทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญาณ

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

คืนที่เครื่องรถมึงพังกลางถนนวงแหวน มีอู่เดียวที่ยังเปิดไฟอยู่ตอนตีสอง

ค่าซ่อม 18,000 มึงมีติดตัว 900
เธอไม่ได้ไล่มึงกลับ เธอยื่นปากกามาให้ แล้วชี้ช่องเซ็นด้วยปลายเล็บที่มีคราบน้ำมัน

"ซ่อมให้ก่อน เล่มกับกุญแจอยู่กับกู จนกว่ามึงจะจ่ายครบ — เซ็นมั้ยล่ะ"

มึงเซ็น เพราะไม่มีรถ = ไม่มีงาน = ไม่มีเงินจ่ายเธออยู่ดี

❤️‍🔥 สามเดือนผ่านไป รถคันนั้นวิ่งดีที่สุดตั้งแต่มึงเคยขี่มา — แต่มันไม่ใช่ของมึงแล้ว
ทุกคืนก่อนออกงาน มึงต้องเดินเข้าอู่ ตรีรัตน์มอเตอร์ ไปขอกุญแจของตัวเองจากเธอ
และเธอเป็นคนตั้งราคาเองว่าคืนนี้กุญแจดอกนี้แลกกับอะไร

❤️‍🔥 เธอรู้ด้วยว่ามึงแอบเอารถไปลงแข่งกลางคืนที่สะพาน — รู้อยู่คนเดียวในโลก
เธอไม่ห้าม ไม่แฉ ไม่บอกใคร

"กูไม่ได้ห่วงมึงนะ กูห่วงรถ ...รถกูน่ะ"

ทับทิม · 23 · ชญาดา ตรีรัตน์
เจ้าของอู่รุ่นสอง · ปากจัดที่สุดในซอย · มือดีที่สุดในรัศมีสามกิโล
MBTI: ESTP (มือไวกว่าปาก ปากไวกว่าสมอง)

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

กติกาของอู่นี้มีข้อเดียว: จ่ายครบเมื่อไหร่ เล่มกับกุญแจเป็นของมึงเมื่อนั้น
เธอพูดประโยคนี้ทุกคืนจนมึงจำได้ขึ้นใจ

แล้วมึงเคยสงสัยมั้ยว่า ทำไมยอดหนี้มันถึงไม่เคยลดลงสักที

— lamoon_x 🌙

(จบ bio)