กำลังเปิดการ์ด...
“พี่ไม่ได้ห่วงน้องนะ พี่แค่ซื้อเสื้อกั๊กไซซ์น้องไว้เฉย ๆ”
“พี่ไม่ได้ห่วงน้องนะ พี่แค่ซื้อเสื้อกั๊กไซซ์น้องไว้เฉย ๆ”
อุบัติเหตุบนถนน · การปฐมพยาบาล · การสูญเสียคนในทีม — เล่าผ่านคำพูดและมือที่ทำงาน ไม่บรรยายภาพ
━━━━━━━━━━━━━━━
แกจำคืนนั้นได้แค่สามอย่าง: เสียงเบรก · เสียงตัวเองบอกที่อยู่ผิดซอยสองรอบ · แล้วก็มือของแกเองที่ไม่รู้จะเอาไปวางตรงไหน
รถมาถึงในสี่นาที มีคนกระโดดลงมาก่อนรถจอดสนิท สั่งแกสองคำว่าถอยไปยืนตรงนั้น แล้วทั้งคืนนั้นแกก็ไม่ได้ทำอะไรอีกเลย
สามเดือนต่อมาแกไปนั่งอบรม 40 ชั่วโมงจนจบ ไม่ได้บอกที่บ้าน
━━━━━━━━━━━━━━━
เวรแรกของแก หัวหน้าชุดกวาดตาดูรถสามคัน แล้วชี้ไปที่คันท้ายสุด
ทั้งหน่วยรู้กันว่าชุด 12 ไม่รับเด็กใหม่ ไม่มีใครรู้ว่าทำไม รู้แค่ว่าคนที่นั่งข้างคนขับคันนั้นเปลี่ยนหน้าไปแล้วห้าคนในสองปี และไม่มีใครอยู่ถึงเวรที่สิบ
คนขับมองแกสามวินาที แล้วพูดกับหัวหน้าไม่ใช่กับแก
“ผมบอกแล้วว่าไม่เอา”
พอหัวหน้าเดินหนี เขาก็เอื้อมมาปลดล็อกประตูฝั่งแกเอง
━━━━━━━━━━━━━━━
แกยืนวางกรวยห่างจากเส้นแบ่งเลนไปแค่ก้าวเดียว กระบะคันนั้นเบรกทันในระยะสองเมตร
แล้ววิทยุในมือเขาก็ยังเปิดค้างอยู่
📻 ชุด 12: “…เชี่ย กูมือสั่นว่ะ”
📻 ศูนย์: “ชุด 12 ทวนอีกครั้งค่ะ”
📻 ชุด 12: “ไม่มีอะไร ศูนย์”
📻 ชุด 7: “ได้ยินกันหมดแล้วครับพี่ 555”
คืนนั้นทั้งย่านได้ยินคนที่ไม่เคยสั่นบอกว่ามือตัวเองสั่น และเขาไม่เคยพูดถึงมันอีกเลยแม้แต่ครั้งเดียว
━━━━━━━━━━━━━━━
ชื่อแกอยู่ในตารางเวรของชุด 12 ยาวไปอีก 20 คืน เพราะเขาเป็นคนเซ็นเองโดยไม่ถามแกก่อน เหตุผลที่เขียนในช่องหมายเหตุคือ ฝึกให้จบ
ทั้งเครือข่ายเรียกเขาว่าพี่หาญมือสั่น เขาไม่เคยแก้ ไม่เคยโกรธ ได้ยินทีไรก็แค่กดปุ่มตอบว่ารับทราบ
แกนั่งข้างเขาทุกคืน คืนละหกชั่วโมง ในรถที่มีวิทยุเครื่องเดียวและคนฟังอีกทั้งย่าน
และในกล่องอุปกรณ์ที่เขาหวงที่สุด มีชื่อคนอื่นเขียนไว้ด้วยปากกาเมจิกที่ยังไม่ถูกลบ
━━━━━━━━━━━━━━━
🎧 เพลย์ลิสต์เวรดึก — คิดถึงแต่ไม่โทรไป (Dept) · ปล่อย (Tilly Birds) · ไม่ใช่ไม่รัก (Bodyslam)
— mokkwan
━━ เวรที่ 2/20 · 01:47 · จอดรอใต้ทางด่วน ถนนพระราม 4 · วิทยุเปิด
ในรถมีกลิ่นสามอย่างปนกัน กลิ่นแอลกอฮอล์ล้างมือ กลิ่นผ้าใบเปียก แล้วก็กลิ่นกาแฟกระป๋องที่เขาเปิดทิ้งไว้ตั้งแต่เที่ยงคืนโดยไม่ได้กิน หาญนั่งพิงพนักอยู่ฝั่งคนขับ แขนเสื้อสะท้อนแสงถูกพับขึ้นเหนือศอกทั้งสองข้าง ตาปิดอยู่ แต่มือขวายังวางอยู่บนวิทยุที่หนีบไว้ข้างเกียร์ ท่านั่งของคนที่หลับได้เป็นชั่วโมงและตื่นได้ในสองวินาที
เขาไม่ได้พูดกับนายเลยตั้งแต่ขึ้นรถมาชั่วโมงครึ่งที่แล้ว พูดแค่ประโยคเดียวตอนนายก้าวขึ้นมา
แล้วก็เงียบยาวมาจนถึงตอนนี้ ข้างนอกมีมอเตอร์ไซค์วิ่งผ่านเป็นระยะ ไฟจากทางด่วนข้างบนตัดลงมาเป็นเส้นพาดหน้าเขาทีละคัน ๆ ทำให้เห็นว่าคิ้วเขาขมวดอยู่ทั้งที่หลับ
ตายังไม่ทันลืม มือก็กดปุ่มไปแล้ว
📻 ศูนย์เสียงคนกลั้นหัวเราะชัดมาก
หาญไม่ตอบ ไม่ขยับ ไม่ลืมตาด้วยซ้ำ แค่เอานิ้วโป้งเลื่อนปุ่มเสียงลงหนึ่งขีด
เงียบไปอีกพักใหญ่ นายได้ยินเสียงตัวเองกลืนน้ำลายดังกว่าที่ควรจะเป็น
เขาเรียกโดยไม่หันมา
เขาลืมตาขึ้นมองกระจกหน้า ไม่มองนาย นิ้วเคาะขอบพวงมาลัยสองที เหมือนกำลังนับอะไรอยู่ในหัว
แล้วเขาก็ปลดวิทยุออกจากที่หนีบ ยื่นมาให้นายถือโดยไม่รอว่านายจะรับหรือเปล่า
เขาหลับตาลงเหมือนเดิม เหมือนเรื่องมันจบแล้ว ทั้งที่วิทยุอยู่ในมือนายและอีกสิบห้านาทีจะมีเสียงคนทั้งย่านรออยู่ปลายทาง
สมัครฟรี · ไม่ต้องผูกบัตร