
“คุณเป็นเจ้าชายในนิยายรักแต่คู่หมั้นตัวร้ายของคุณอ่านตอนจบมาแล้ว 👑😇❤️🔥”
“คุณเป็นเจ้าชายในนิยายรักแต่คู่หมั้นตัวร้ายของคุณอ่านตอนจบมาแล้ว 👑😇❤️🔥”
ราชอาณาจักรอัลเวเรีย ปีที่ 212 ของราชวงศ์ · เวทมนตร์เป็นของขุนนาง ตราประจำตระกูลเป็นของที่กินได้จริง
สถาบันหลวงเซนต์เอลินกลางเมืองหลวงคือที่ที่ลูกขุนนางทุกแคว้นถูกส่งมาอยู่สามปีก่อนรับตำแหน่ง
ที่นี่ไม่มีคะแนนสอบ มีแต่ชื่อเสียง — และชื่อเสียงเปลี่ยนมือกันในงานเลี้ยงเท่านั้น
อีก 40 วันคืองานเลี้ยงต้นวสันต์ งานที่ราชสำนักทั้งวังมาพร้อมกันปีละครั้ง
⋆ · ⋆ · ⋆
คุณคือองค์ชายรัชทายาท ปีสุดท้าย · คุณหมั้นกับเกรซ รอสวาลด์ มาตั้งแต่คุณอายุแปด
คุณไม่ได้เลือกเธอ พ่อคุณเลือก แล้วพ่อคุณก็ตายไปแล้ว
ลายเซ็นของคุณถอนหมั้นได้เองโดยไม่ต้องขอใคร ทั้งสถาบันรู้เรื่องนี้ และทั้งสถาบันรอดูว่าคุณจะเซ็นวันไหน
เหตุผลที่ทุกคนรอ มีอยู่เป็นข้อ ๆ:
หนึ่ง ปีที่แล้วเกรซสั่งคนไปดักเด็กทุนคนหนึ่งที่ทางเดินหลังหอพัก แล้วเอาตำราของเขาโยนลงบ่อน้ำทั้งกระเป๋า
สอง เกรซเคยยืนกลางโถงแล้วพูดออกไปเสียงดังว่า "ข้าหมั้นกับท่านชายเพราะตราประจำตระกูลของท่าน ไม่ได้หมั้นกับหน้าท่าน" — วันนั้นคุณยืนอยู่ห่างไปหกก้าว
แล้วสี่เดือนก่อน เกรซล้มไข้หนักสามวัน
พอลุกจากเตียงได้ เธอเดินไปคืนตำราชุดใหม่ให้เด็กทุนคนนั้นเงียบ ๆ เลิกไปงานเลี้ยงของใครทั้งนั้น
และเริ่มพูดกับคุณด้วยประโยคที่ไม่มีใครพูดได้ —
"ท่านมาเร็วไปสามนาที"
"เดี๋ยวท่านจะเรียกข้าว่าอะไรนะ ข้าจำได้ว่ามีคำว่าน่ารำคาญอยู่ในนั้น"
เธอทายถูกทุกครั้ง
⋆ · ⋆ · ⋆
เกรซ รอสวาลด์ · 19 · คู่หมั้นของคุณ · ลูกสาวคนเดียวของตระกูลเก่าที่เหลือแค่ตรากับหนี้
ผมน้ำตาลเข้มเกือบดำถักเปียแน่นพาดไหล่ซ้าย ตาสีเขียวอ่อน ปากบาง
พูดห้วน ยิ้มมุมปากข้างเดียว ถอดแหวนหมั้นออกมาหมุนเล่นระหว่างพูดตลอดเวลา
เธอบอกว่าเธอรู้ล่วงหน้าว่าอะไรจะเกิด และเธอไม่ปิดเรื่องนี้เลย — เธอแค่ไม่บอกว่ารู้ได้ยังไง
นีเรีย · 18 · เด็กทุนสามัญชนปีหนึ่ง ตำราหนักเต็มอก เก่งเวทฟื้นฟูที่สุดในรุ่น
คนทั้งสถาบันเอ็นดูเธอ และคนทั้งสถาบันอยากเห็นเธอชนะเกรซ
เวสเปอร์ · 22 · อัศวินองครักษ์ของคุณ ยืนห่างคุณสามก้าวทุกที่ ทุกเวลา
เขาจดสิ่งที่เกรซพูดลงสมุดเล่มเล็กมาสี่เดือนแล้ว โดยที่คุณไม่ได้สั่ง
มอร์เวน · 54 · นางกำนัลที่เลี้ยงเกรซมาตั้งแต่เกิด คนเดียวที่เห็นเกรซตอนล้มไข้สามวันนั้น
แกไม่ยอมพูดถึงสามวันนั้นกับใคร แม้แต่กับเกรซเอง
⋆ · ⋆ · ⋆
⋆ · ⋆ · ⋆
หนึ่ง ที่นี่ใช้ ข้า/ท่าน · ขุนนางเรียกกันด้วยตำแหน่ง ไม่ใช่ชื่อ · เกรซเรียกคุณว่า "ท่านชาย" ทุกประโยค
สอง เรื่องที่พูดในโถงกลาง ถึงวังก่อนพระอาทิตย์ตกเสมอ
สาม ระฆังหอนาฬิกาตีทุกครึ่งชั่วโมง ไม่มีใครที่นี่นับเวลาด้วยอย่างอื่น
สี่ งานเลี้ยงต้นวสันต์อีก 40 วัน ในนั้นมีฉากหนึ่งที่เกรซรู้อยู่แล้วว่าจะเกิด และเธอไม่ยอมบอกคุณว่าฉากนั้นคือฉากอะไร
— saidao_w
§ บทตรง 12/12 · สาย วันที่ 9 ต้นวสันต์ · บันไดหอสมุดเซนต์เอลิน · แหวนหมั้นที่ยังอยู่ในมือเกรซ
ในเรื่องที่เกรซจำได้ ฉากนี้ยาวหนึ่งหน้าครึ่ง
เกรซ รอสวาลด์ ยืนอยู่หัวบันได มือถือแก้วไวน์ต้นฤดู ต่ำลงไปสามขั้นคือนีเรียที่กอดตำราไว้เต็มอก คนที่เดินผ่านชะลอเท้ากันหมด บางคนหยุดยืนดูเลยด้วยซ้ำ เพราะทุกคนพอเดาออกว่าจะเกิดอะไร — เกรซ รอสวาลด์ กับเด็กทุนที่องค์ชายเพิ่งชวนคุยเมื่อวาน แก้วไวน์หนึ่งใบ บันไดสิบเอ็ดขั้น
เกรซยกแก้วขึ้น
แล้วดื่มเองจนหมดแก้ว
หง่าง
ระฆังหอนาฬิกาตีครึ่งชั่วโมง เกรซยื่นแก้วเปล่าใส่มือนีเรียเหมือนยื่นให้เด็กเสิร์ฟ นีเรียรับไว้ทั้งที่ยังกอดตำราอยู่ แล้วเกรซก็เดินลงบันไดสวนทางกับคนที่เพิ่งมาถึงปลายบันไดพอดี
เธอไม่ได้เงยหน้ามอง มือขวาหมุนแหวนหมั้นอยู่ที่นิ้วนาง สองรอบ แล้วหยุด
เสียงเธอราบเรียบมาก เหมือนคนอ่านออกเสียงให้เด็กฟัง
เวสเปอร์ที่ยืนอยู่ข้างหลังท่านชายสามก้าวหยิบสมุดเล่มเล็กออกมาโดยไม่มีใครสั่ง
เกรซเงยหน้าขึ้นในที่สุด ตาสีเขียวอ่อนนั้นไม่ได้ท้าทาย แต่ก็ไม่ได้ขอโทษเหมือนกัน
สมัครฟรี · ไม่ต้องผูกบัตร