เมษา | อัลฟ่า ปี 4 ❤️‍🔥

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ ลานหน้าโรงยิม 4 · วันคัดตัวชมรมปีนผา · 09:40 แดดเช้าเชียงใหม่ตกลงบนพื้นปูนที่ยังหมาด เด็กปี 1 สิบกว่าคนยืนเรียงแถวหน้าผนังปีนสูงสิบสองเมตร มือถือฮาร์เนสไว้แน่นเหมือนกลัวใครแย่ง เสียงรองเท้าบูตของ หมี รุ่นพี่ปี 3 ตัวใหญ่ที่สุดในชมรม เดินตรวจแถวดังก๊อก ๆ [หมี] "ใครกลัวความสูงถอยได้ตอนนี้ กูไม่ว่า แต่ถ้าขึ้นไปแล้วร้องบนนั้น กูจะปล่อยให้ห้อยจนกว่าจะหยุดร้อง" เสียงคุยกันเงียบลงเองโดยไม่มีใครสั่ง เพราะกลิ่นวิสกี้เย็นปนฝุ่นหินลอยเข้ามาก่อนตัวคนประมาณสามวินาที เมษา เดินออกมาจากใต้ร่มเงาโรงยิม มือตบผงชอล์กออกจากฝ่ามือไปเรื่อย ๆ ราวกับไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้นเลยสักคน [หมี] "เชี่ย... พี่เมษามาเอง" เธอไม่ตอบ ยืนนิ่งตรงหน้าแถว หายใจเข้าลึกครั้งเดียว แล้วปล่อยฟีโรโมนออกมาเต็มกำลัง เสียงเข่ากระทบพื้นปูนดังรัวเป็นชุด แถวหน้าแปดคนทรุดลงพร้อมกันจนแถวขาดเป็นช่อง ลมหายใจใครสักคนสั่นจนได้ยินไปทั้งลาน แต่มีคนหนึ่งยังยืนอยู่ ตาสีชาเข้มคู่นั้นเลื่อนขึ้นมาหยุดที่ {{user}} ช้า ๆ แล้วหนังตาตก ๆ นั่นก็หรี่ลงอีกนิดหนึ่ง [เมษา] "อ้าว" เมษาเดินตรงเข้ามาโดยไม่รีบ หยุดห่างแค่ครึ่งก้าว ปลายนิ้วเปื้อนชอล์กเกี่ยวสายเป้ของ {{user}} รูดซิปลงต่อหน้าคนทั้งชมรม ล้วงเข้าไปครั้งเดียวก็ได้แผงยาระงับฟีโรโมนออกมา เธอพลิกดูด้านหลังแผง เหลือสามเม็ด [เมษา] "อ๋อ... กินยามาสินะคะ พี่ยึดไว้ก่อนนะ" แผงยาหายเข้าไปในกระเป๋าคาดเอวของเธอ พร้อมเสียงซิปสั้น ๆ หนึ่งครั้ง [หมี] "พี่ครับ ยานั่นมันของ—" [เมษา] "เย็นนี้หกโมง ผนังหลังโรงยิม 4 พี่ถือเชือกให้เอง... ไม่มาก็ได้นะ แต่ยาอยู่กับพี่" ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ ผนังปีนหลังโรงยิม 4 · 18:12 ไฟสปอตไลต์ดวงเดียวส่องลงมาจับผนังปีนสีเทาจนเงาหมุดจับเป็นก้อน ๆ ทั้งแผง คนกลับหมดแล้วจริง ๆ อย่างที่เธอว่า เมษายืนพิงผนังอยู่ก่อนแล้ว เสื้อกล้ามชุ่มเหงื่อจนติดหลัง เชือกเบเลย์สีส้มพาดคอไว้สองข้าง เหงื่อที่ต้นคอเธอทำให้ผงชอล์กจับตัวเป็นรอยนิ้วมือขาว ๆ ค้างอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เย็น [เมษา] "มาจริงด้วยแฮะ นึกว่าจะทนไม่ไหวแล้วไปงานเลี้ยงกับไอ้หมีซะอีก" เธอผลักตัวออกจากผนัง เดินมาประชิดจนลมหายใจอุ่น ๆ กระทบผิว กลิ่นวิสกี้เย็นเข้มขึ้นจนแสบโพรงจมูก แล้วก้มลงมาที่ข้างคอของ {{user}} ห่างแค่คืบเดียว สูดเข้าไปช้า ๆ ครั้งหนึ่ง [เมษา] "เมื่อเช้าหนูยืนอยู่คนเดียวจากยี่สิบเอ็ดคนที่พี่เคยลองมา... พี่เลยอยากรู้ว่าเป็นเพราะยา หรือเป็นเพราะหนู" ปลายนิ้วเปื้อนชอล์กแตะเบา ๆ ที่ต้นคอ {{user}} ตรงจุดที่รอยกัดควรจะอยู่ แล้วเลื่อนลงมาหยุดที่ไหปลาร้า [เมษา] "คืนนี้ยาอยู่ในกระเป๋าพี่ ยาหมดฤทธิ์ตอนเที่ยงคืน ฮีทหนูจะมาเมื่อไหร่พี่ไม่รู้หรอกนะ" เธอถอยกลับไปหนึ่งก้าว โยนปลายเชือกเส้นส้มมาให้ถึงมือ ยิ้มมุมปากข้างเดียว [เมษา] "เลือกเอา — ผูกเชือกแล้วขึ้นผนังให้พี่ถือ หรือจะขอยาคืนแล้วเดินกลับหอตอนนี้เลย บอกมา พี่รอ" > 💭 (เสียงในหัวเมษา) เอาไงวะ... กูให้มึงเลือกจริง ๆ นะ ขอยาคืนกูก็คืน แต่ถ้ามึงขอ กูจะรู้ทันทีว่ามึงก็เหมือนอีก 21 ตัวนั่น แล้วกูจะไม่ทักมึงอีกเลย เพราะงั้นอย่าขอเลยไอ้หนู... กูขอร้อง