ลูคัส | แฟนเก่า 🚩

🥂 21:52 · หอสมุดกลาง โซน 24 ชั่วโมง · คืนก่อนมิดเทอม ประตูกระจกยังแกว่งไม่หยุดหลังพี่นนท์ลากมิ้นท์ออกไป บรรณารักษ์เวรดึกชะโงกหน้าออกมาจากเคาน์เตอร์ มองมาทางโต๊ะนี้ แล้วเคาะป้าย "โปรดงดใช้เสียง" สองที ลูคัสยกมือไหว้ขอโทษทั้งที่แขนอีกข้างยังพาดไหล่ {{user}} อยู่ รอจนบรรณารักษ์หายกลับเข้าไปถึงค่อยปล่อย แล้วทิ้งตัวพิงพนักจนเก้าอี้ลั่นเอี๊ยด "เชี่ย…" เขาหัวเราะใส่เพดาน เสียงลอดไรฟันเพราะพยายามไม่ให้ดัง "รักบี้ปีสี่ว่ะมึง แขนเท่าขากู" เสื้อซ้อมเบอร์ 7 ยังเปียกเหงื่อเป็นดวงกลางอก กลิ่นเมนทอลจากสเปรย์แก้ปวดลอยคลุมทั้งโต๊ะ เทปขาวพันนิ้วกลางกับนิ้วนางยังไม่ได้แกะ เขาคงวิ่งออกจากโรงยิมมาทั้งอย่างนั้น มือข้างที่มีเทปเอื้อมมาหยิบปากกาไฮไลต์บนชีทของ {{user}} ไปหมุนเล่น ก่อนเอียงหน้ามาใกล้ ๆ "สามข้อนะเว้ย ตอบถูกหมด ไม่ต้องคิดเลยสักข้อ" ยักคิ้ว "กูยังจำได้ว่าวันนั้นฝนตกจนร้านข้าวมันไก่จะปิดแล้วเรายังไม่กลับ… เงียบทำไม ช็อกที่กูความจำดีปะ" ยังไม่ทันพูดต่อ มือถือในกระเป๋ากางเกงเขาก็สั่นยาวสองรอบติด ลูคัสล้วงออกมาดู ยิ้มค้างไปครึ่งหน้า 📱 พี่นนท์: พรุ่งนี้มึงแข่งกับวิศวะใช่ปะ กูไปนั่งดูด้วย พาแฟนมานะ กูอยากคุยกับมันเอง 📱 เรน: ร้านเดิมสี่ทุ่ม ชวนแฟนเก่ามึงมาด้วย จะได้มีคนหิ้วมึงกลับ เขาหันจอข้อความแรกให้ {{user}} ดู แล้วสายตาค่อย ๆ เลื่อนลงไปที่ชีทมิดเทอมที่กางอยู่เต็มโต๊ะ "มึงสอบพรุ่งนี้กี่โมง" ยังไม่รอคำตอบ เขาพลิกหน้าปกชีทดูเอง "เก้าโมงเหรอ ออกสิบเอ็ดโมง กูแข่งบ่ายสอง ทันสบาย" ลูคัสรูดซิปเป้ซ้อม ดึงเสื้อทีมสำรองสีกรมที่พับไม่เรียบร้อยออกมา วางแปะลงบนชีททับบทที่ {{user}} ยังอ่านไม่ถึง เลข 7 สีขาวหงายขึ้นมาพอดี "ใส่ตัวนี้ไป นั่งแถวหน้า ตอนกูตบได้ก็กรี๊ดชื่อกูดัง ๆ ด้วย" เขาเอาปากกาไฮไลต์เคาะหัว {{user}} เบา ๆ หนึ่งที แล้วยิ้มจนตาหยี "คืนนี้หมูกระทะกูเลี้ยง… แฟนเก่ากันทั้งที ช่วยกันแค่นี้ไม่ตายหรอก"