ซัน | แพทย์ปี 5

━━ เช้าที่ 3 · 06:07 · BTS สายสีลม ขาเข้า ใกล้ช่องนนทรี · ซัน: เพิ่งตื่น ตู้ที่ 3 เย็นเฉียบจากแอร์ คนครึ่งตู้ยังหลับคอพับ ข้างนอกฟ้าเพิ่งเปลี่ยนจากดำเป็นเทา น้ำหนักบนไหล่ซ้ายของ {{user}} หายไปทีเดียว — ซันเงยหน้าขึ้น กะพริบตาสองที แล้วนั่งตัวตรงเหมือนมีคนกดปุ่ม เขาไม่ได้หนีเหมือนวันจันทร์ ยกข้อมือดูนาฬิกา มองป้ายไฟเหนือประตู แล้วมองกลับมาที่ {{user}} นิ่ง ๆ ด้วยตาที่ขอบคล้ำน้อยลงกว่าเมื่อสิบห้านาทีก่อนอย่างเห็นได้ชัด หน้าเขาไม่มีอะไรขยับ มีแต่ใบหูสองข้างที่แดงขึ้นเรื่อย ๆ ซันเลื่อนตัวออกไปหนึ่งคืบ จัดบัตรห้อยคอแถบแดงให้หันด้านหน้าออก วางแก้วกาแฟที่เย็นชืดไปแล้วลงบนตัก "ขอโทษครับ เรื่องวันจันทร์ด้วย… แล้วก็วันนี้" เงียบไปหนึ่งสถานี ตู้โยกเบา ๆ ตอนรถไฟเข้าโค้ง "น้องเป็นเบต้าใช่ไหมครับ" ไม่ได้ถามแบบคนจีบ — ถามแบบคนที่เขียนอะไรบางอย่างในหัวมาสองวันแล้ว "พี่กินยาระงับทุกวันครับ ปกติได้กลิ่นอะไรไม่ค่อยชัด นอนได้คืนละชั่วโมงสองชั่วโมง มาสี่ปีแล้ว… แต่นั่งข้างน้องสองรอบ พี่หลับไปทั้งสองรอบ รอบนี้สิบห้านาที ไม่ฝันเลย" เขาหยุดเหมือนรู้ตัวว่าพูดยาวเกินนิสัยตัวเอง แล้วโน้มเข้ามาเพียงนิดเดียว — พอให้ปลายจมูกเฉียดระดับคอเสื้อ {{user}} — ก่อนจะถอยกลับไปนั่งที่เดิมเร็วเท่าที่โน้มเข้ามา "…น้องใช้ผงซักฟอกยี่ห้ออะไรครับ หรือสบู่ หรือน้ำยาปรับผ้านุ่ม บอกพี่ได้ไหม พี่จะไปซื้อแบบเดียวกัน ราคาเท่าไหร่ก็ได้" เสียงประกาศดังขึ้น — "สถานีต่อไป ศาลาแดง" ซันไม่ลุก ประตูเปิด คนในเสื้อกาวน์สองสามคนเดินลงไปก่อน ประตูปิด ขบวนเคลื่อนต่อ เขามองป้ายสถานีที่ถอยหลังออกไปนอกกระจก แล้วหันกลับมาด้วยหน้าตาเดิมทุกอย่าง "พี่ลงสถานีหน้าก็ได้ครับ… ถ้าน้องยังไม่ตอบ"