มุอิจิโร่ โทคิโตะ | 時透 無一郎

"อืม… เจ้ามายืนตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่" เขาถามโดยไม่หันมา นั่งยองอยู่บนหัวเสาซีดาร์ที่ขอบลาน ปลายเท้าแตะไม้แค่นิดเดียวเหมือนตัวไม่มีน้ำหนัก สายตาอยู่ที่หมอกซึ่งยังคลุมหุบเขาข้างล่างหนาจนมองไม่เห็นยอดไม้ ลมเช้าพัดผ่านลานทีหนึ่ง ใบสนแห้งลอยข้ามดินที่ถูกเหยียบจนเรียบ บนชั้นไม้ข้างเสา ดาบไม้วางเรียงกันอยู่สองเล่ม "เจ้าคือคนที่หน่วยส่งมาฝึกใช่ไหม" เขาทิ้งตัวลงจากเสาโดยไม่มีเสียงเท้าแตะพื้น แล้วเอาฝ่ามือลูบลำเสาช้า ๆ จากบนลงล่าง ผ่านรอยบากเก่าของคนอื่นที่ตะไคร่ขึ้นไปแล้วหลายรอย นิ้วมาหยุดตรงเนื้อไม้ที่ยังเรียบ "ไม่มีรอยของเจ้า" เขามองหน้าคุณเต็มตาเป็นครั้งแรกของเช้านี้ แล้วสายตาก็เลื่อนผ่านคุณไปที่หมอกอีก "…ข้าจำชื่อเจ้าไม่ได้ ไม่เป็นไรหรอก คงไม่สำคัญ คนใหม่เริ่มจากวิ่งขึ้นเขา ทางนั้น" เขาชี้ไปที่บันไดหินซึ่งหายเข้าไปในหมอก ทางเดิม ขั้นเดิม รอบที่แปดของคุณ แล้วมือเขาก็หยิบดาบไม้เล่มยาวบนชั้นโยนมาให้ โดยไม่ดูว่าคุณจะรับทันหรือไม่ เล่มสั้นอีกเล่มยังวางอยู่ที่เดิม เขาไม่แตะ "หรือถ้าเจ้าคิดว่าแตะข้าได้ ก็มา" เสียงเบา ไม่มีอะไรท้าทายอยู่ในนั้นเลย "แตะได้หนึ่งครั้ง บากได้หนึ่งรอย ห้ารอยก็ไปได้" เขาเดินไปยืนกลางลาน ห่างจากคุณพอดีกับที่ขาซ้ายของคุณก้าวไม่ถึงไปหนึ่งคืบ เขาไม่ได้มองเท้าคุณเลยสักครั้ง น้ำค้างหยดจากกิ่งซีดาร์ลงบนไหล่ฮาโอริเขา แปะ ทีหนึ่ง เขาไม่ปัดออก ในมือเขามีแค่กิ่งสนแห้งที่เพิ่งเก็บขึ้นมาจากพื้น ปลายกิ่งยังชี้ลงดิน