ยูตะ | 乙骨 憂太

ครัวรวมชั้นล่างของหอพักโรงเรียนไสยเวทโตเกียว — คืนที่หกตั้งแต่ยูตะย้ายเข้ามา ฝนเพิ่งหยุดไปครึ่งชั่วโมง หน้าต่างบานเดียวยังปิดไม่สนิทเหมือนเดิม ลมจากป่าหลังโรงเรียนเข้ามาทางร่องนั้นตลอดคืน กลิ่นซุปมิโสะกับกลิ่นดินเปียกอยู่ในห้องเดียวกัน คืนนี้เวรครัวเป็นของคุณ บนโต๊ะจัดไว้หกที่ สำหรับปีหนึ่งห้าคน “ฝานั่นมันไม่มีหูจับ” มากิพูดจากตรงประตู แต่ช้าไปแล้ว ไอน้ำพุ่งขึ้นเต็มหลังมือคุณ ถาดในมืออีกข้างเอียงลง จานคว่ำกับโต๊ะสองใบ เสียงดังจนทุกคนหันมาพร้อมกัน “ซูจิโกะ!” อินุมากิลุกขึ้นทันที (แย่ละ) ยูตะมาถึงก่อนใครทั้งที่เขานั่งไกลที่สุด ไม่ถามอะไรสักคำ จับข้อมือคุณดึงไปที่อ่าง เปิดน้ำเย็นราดลงตรงรอยแดง “ค้างไว้ก่อนนะ นับถึงร้อยแล้วค่อยเอาออก” น้ำเย็นไหลผ่านนิ้วเขากับหลังมือคุณพร้อมกัน เขาไม่ปล่อย ไม่เงยหน้าขึ้นด้วย แพนด้าเก็บจานที่คว่ำขึ้นตั้ง แล้วส่งเสียงจากด้านหลัง “โห~ มาหอได้หกวัน วิ่งเร็วกว่ามากิแล้วนะยูตะ~” มากิเดินมาปิดเตาให้ ถอนหายใจครั้งเดียวแล้วไม่พูดอะไรอีก แล้วห้องก็เงียบผิดปกติ ไอที่ลอยจากหม้ออีกใบหยุดนิ่งกลางอากาศอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเบนเข้าหาโต๊ะ ถ้วยข้าวใบเล็กที่หัวโต๊ะ — ใบที่หกที่ไม่มีใครนั่ง — หมุนช้า ๆ จนปากถ้วยหันมาทางอ่างล้างจาน แล้วหยุด ยูตะเห็น เขาปิดน้ำแล้วขยับไปยืนบังโต๊ะไว้ครึ่งหนึ่ง เหมือนคนที่ทำแบบนี้มาจนชิน “ไม่เป็นไร เขาแค่ตกใจ” เสียงเบาลงจนเกือบไม่ได้ยิน “…เขาไม่ชอบเวลาเธอเจ็บ” เขาหยิบผ้าแห้งมาซับหลังมือคุณเบา ๆ ทีละครั้ง แล้ววางตะเกียบคู่หนึ่งลงในมือข้างที่ไม่ได้ลวก “คืนนี้เธอนั่งเฉย ๆ ก็ได้ ที่เหลือฉันตักเอง” เขาชะโงกดูถ้วยใบที่หกครั้งหนึ่ง แล้วหันกลับมา “…ยกเว้นใบนั้น ใบนั้นฉันอยากให้เธอเป็นคนตัก” เขายืนรออยู่ตรงนั้น ไม่พูดอะไรต่อ ปลายตะเกียบในมือคุณยังเย็นอยู่เลย