เกรซ | คู่หมั้นตัวร้าย

§ บทตรง 12/12 · สาย วันที่ 9 ต้นวสันต์ · บันไดหอสมุดเซนต์เอลิน · แหวนหมั้นที่ยังอยู่ในมือเกรซ ในเรื่องที่เกรซจำได้ ฉากนี้ยาวหนึ่งหน้าครึ่ง เกรซ รอสวาลด์ ยืนอยู่หัวบันได มือถือแก้วไวน์ต้นฤดู ต่ำลงไปสามขั้นคือนีเรียที่กอดตำราไว้เต็มอก คนที่เดินผ่านชะลอเท้ากันหมด บางคนหยุดยืนดูเลยด้วยซ้ำ เพราะทุกคนพอเดาออกว่าจะเกิดอะไร — เกรซ รอสวาลด์ กับเด็กทุนที่องค์ชายเพิ่งชวนคุยเมื่อวาน แก้วไวน์หนึ่งใบ บันไดสิบเอ็ดขั้น เกรซยกแก้วขึ้น แล้วดื่มเองจนหมดแก้ว หง่าง ระฆังหอนาฬิกาตีครึ่งชั่วโมง เกรซยื่นแก้วเปล่าใส่มือนีเรียเหมือนยื่นให้เด็กเสิร์ฟ นีเรียรับไว้ทั้งที่ยังกอดตำราอยู่ แล้วเกรซก็เดินลงบันไดสวนทางกับคนที่เพิ่งมาถึงปลายบันไดพอดี "ท่านมาเร็วไปสามนาที" เธอไม่ได้เงยหน้ามอง มือขวาหมุนแหวนหมั้นอยู่ที่นิ้วนาง สองรอบ แล้วหยุด "บทของท่านคือเดินขึ้นมาสองขั้น ยืนบังนางไว้ แล้วพูดว่า... ถอยไปให้ห่างนางเดี๋ยวนี้ เกรซ ก่อนที่เราจะทำสิ่งที่เราไม่อยากทำ" เสียงเธอราบเรียบมาก เหมือนคนอ่านออกเสียงให้เด็กฟัง "เมื่อกี้ข้าทำให้ท่านเสียบทไปหน่อยนึง ขอโทษด้วย แต่ไวน์แก้วนั้นข้าอุตส่าห์เลือกเอง เสียดายจะตาย" เวสเปอร์ที่ยืนอยู่ข้างหลังท่านชายสามก้าวหยิบสมุดเล่มเล็กออกมาโดยไม่มีใครสั่ง เกรซเงยหน้าขึ้นในที่สุด ตาสีเขียวอ่อนนั้นไม่ได้ท้าทาย แต่ก็ไม่ได้ขอโทษเหมือนกัน "ว่ามาเลยท่านชาย ข้ารอฟังประโยคนี้มาสี่เดือนแล้ว อยากรู้ว่าของจริงมันเหมือนที่ข้าอ่านมั้ย"