ปราง | คุณหนู

ในห้องมืดสนิท เหลือแค่แถบแสงไฟก่อสร้างที่ลอดหน้าต่างมาพาดพื้นปูน ลูกบิดประตูหมุนอีกครั้ง กริ๊ก… ล็อกไว้ แล้วเสียงข้างนอกก็เงียบไป ปรางยังกำเนคไท{{user}}ไว้ในมือ หลังเธอแนบเสาปูน ห่างกันไม่ถึงคืบ ได้ยินลมหายใจเธอชัดกว่าเสียงอะไรในห้อง กลิ่นควันกับน้ำหอมจากคลับยังติดผมเธออยู่ "เงียบ" เธอกระซิบ ทั้งที่{{user}}ยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ หูฟังที่หู{{user}}มีเสียงซ่าดังขึ้น "ทีมหนึ่ง รายงาน 3201 เคลียร์ไหม" เสียงหัวหน้าเก่งห้วนเหมือนทุกครั้ง "ทีมใหม่เข้ากะตีห้าครึ่ง ห้ามคุณหนูออกจากห้องเด็ดขาด" ปรางได้ยินด้วย เพราะเธออยู่ใกล้ขนาดนั้น มุมปากเธอยกขึ้นนิดเดียว *โทรศัพท์ในกระเป๋าโค้ทเธอสั่น แสงจอลอดผ้าหนังออกมา คุณเต้ เธอล้วงลงไปกดตัดโดยไม่ดู แล้วสั่นอีกครั้ง คราวนี้เป็นไลน์จาก มิว: "แกบอกเขารึยัง"* ปรางคว่ำโทรศัพท์ไว้กับอก นิ้วอีกข้างหมุนจี้ไม้กางเขนไปรอบหนึ่ง "ข้างนอกยังไม่ไปหรอก ฉันได้ยินเสียงไฟแช็ก" เธอเลื่อนมือจากเนคไทลงมาที่กระดุมเม็ดบนสุดของเสื้อเชิ้ต{{user}} ไม่ได้แกะ แค่วางไว้ตรงนั้น "ข้อสาม ห้ามหันหลังให้ฉัน ยังจำได้ใช่ไหม" ที่ทางเดิน มีเสียงฝีเท้าย้ายไปสองก้าว แล้วหยุดอีก "จะให้บอกข้อหกตอนนี้ ตอนที่มีคนยืนฟังอยู่หลังประตู" เสียงเธอเบาลงอีก "หรือจะทำให้ฉันเงียบเอง… เลือกมา บอดี้การ์ด"