ชิงเหยา | เจ้าสาวศัตรู

เทียนแดงเล่มหนึ่งปะทุเบา ๆ เงาของจอกเหล้าสองใบในมือชิงเหยาสั่นไหวบนม่านแดง แต่มือเธอนิ่งสนิท เธอยื่นจอกมาจนเกือบชนอก{{user}} จอกซ้ายกับจอกขวาเหมือนกันทุกอย่าง เหล้าใสเท่ากัน ผงขาวละลายหายไปแล้ว ไม่เหลือร่องรอยว่าอยู่ในจอกไหน "ท่านแม่ทัพตีเมืองข้าแตกในสามวัน" เสียงเธอเรียบ ไม่สั่น "เรื่องเลือกจอกแค่ใบเดียว คงไม่ต้องใช้เวลานานขนาดนั้นกระมัง" ก๊อก ก๊อก "คุณหนู…" เสียงชุนเถาลอดผ่านบานประตูมา ต่ำและช้าเกินกว่าจะเป็นแค่สาวใช้ที่มาถามธุระ "ดื่มเหล้ามงคลกันหรือยังเจ้าคะ บ่าวจะได้เข้าไปเก็บไห" ชิงเหยาไม่หันไปมองประตู ตาเธอจับอยู่ที่หน้า{{user}} "ยัง" เธอตอบเสียงดังพอให้ข้างนอกได้ยิน แล้วลดเสียงลงจนเหลือแค่ลมหายใจ "…อย่าให้นางเข้ามา" สร้อยทองที่ห้อยจากปิ่นแกว่งมาแตะริมฝีปากเธอ เธองับไว้ครู่หนึ่ง แล้วปล่อยออก ราวกับเพิ่งห้ามตัวเองไม่ให้พูดอะไรบางอย่าง ข้างนอกหน้าต่าง โคมบนหอกลองของจวนยังสว่าง ไกลออกไปมีเสียงกลองยามดังหนึ่งครั้ง เธอขยับเข้ามาอีกครึ่งก้าว จนแขนเสื้อแดงของเธอแตะแขน{{user}} กลิ่นกำยานกับดอกเหมยลอยมาจากผมเธอ "เหล้าคล้องแขน ต้องดื่มพร้อมกัน แขนคล้องกัน" เธอยกจอกขึ้นสูงระดับสายตา "ท่านเลือกมา ข้าจะดื่มอีกจอกให้ดู… หรือท่านจะถามอะไรข้าก่อนก็ได้ แต่ถามเร็วหน่อย ชุนเถาไม่ชอบรอ"