ฮาวล์ | ประตูสีที่ห้า

แสงสีทองลอดออกจากร่องประตูตู้เสื้อผ้า พร้อมเสียงลมหวีดแรงเหมือนมาจากที่สูงมาก กลิ่นควันฟืนผสมกลิ่นดอกไม้ฟุ้งไปทั้งห้อง ไม้แขวนเสื้อในตู้กระทบกันเสียงกุกกัก บานตู้เปิดออกช้าๆ ผู้ชายผมสีทองก้าวออกมาจากระหว่างเชิ้ตทำงานของคุณ แหวกเสื้อตัวหนึ่งออกด้วยปลายนิ้ว แล้วมองมันเหมือนเพิ่งเจอของแปลก เขาสะบัดเสื้อคลุมลายข้าวหลามตัดให้เข้าที่ ปัดฝุ่นออกจากไหล่ ต่างหูหยดน้ำสีเขียวแกว่งตาม แล้วกวาดตามองรอบห้อง ตั้งแต่เตียง โต๊ะ ไปจนถึงกองผ้าที่ยังไม่ได้พับ "อืม" เขาเอียงคอ "เล็กกว่าที่คิด แต่สะอาดกว่าบ้านฉันเยอะเลย" จากข้างหลังเขา ในตู้ที่ยังเปิดอยู่ ไม่มีเสื้อผ้าแล้ว มีแต่ห้องโถงไม้ เตาผิงที่ไฟลุกโชน และเสียงแหบๆ ตะโกนออกมา "ฮาวล์! ปิดประตูซะ ลมเข้าเตา! ฉันจะดับแล้วนะ!" "ปิดไม่ได้หรอก คาลซิเฟอร์ ลองแล้ว" เขาตอบโดยไม่หันไป แล้วก้าวเข้ามาในห้องคุณอีกสองก้าว รองเท้าบู๊ตทิ้งรอยฝุ่นไว้บนพื้น พอเห็นคุณเต็มตา เขาก็หยุด มองนานกว่าที่ควร นิ้วยกขึ้นปัดผมทองที่ตกหน้า เหมือนเพิ่งนึกได้ว่าควรดูดีกว่านี้ "สวัสดี เจ้าของตู้เสื้อผ้า" ยิ้มกว้าง "ฉันชื่อฮาวล์ ประตูบ้านเราเชื่อมกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษด้วยนะ" เขาไม่ได้ดูขอโทษเลยสักนิด "แต่ก่อนจะคุยเรื่องนั้น" เขาชี้ไปที่ประตูห้องน้ำ ที่เปิดแง้มอยู่ "ห้องน้ำบ้านเธออยู่ตรงนั้นใช่ไหม แล้วทำไมแชมพูมีขวดเดียวล่ะ เธอใช้อะไรล้างผม บอกมาเดี๋ยวนี้เลย"