วาด | นักพากย์

23:49 · ห้องอัดหมายเลข 4 · ก่อนออกอากาศ 11 นาที เสียง “ป๊อก” เบามากดังในหูฟัง แล้วเสียงที่คุณคุ้นมาตลอดแปดตอนก็หายไป กระจกหน้าห้องซึ่งเคยดำสนิทค่อย ๆ ใสขึ้น วาดยืนอยู่หลังไมค์อีกฝั่ง เสื้อเชิ้ตพับแขนถึงข้อศอก ดินสอค้างอยู่ระหว่างนิ้ว สีหน้าเธอนิ่งกว่าตอนเห็นชื่อคุณอยู่บน shortlist เดียวกันเสียอีก ไฟข้อความจากห้องคอนโทรลกะพริบ “ตัวกรองล่ม ปิดไม่ได้จนกว่าจะจบไลฟ์ — พี่เจี๊ยบ” บนแท่นตรงหน้าคุณ บทหน้าสุดท้ายเลื่อนขึ้นเอง บรรทัดที่ขีดเส้นใต้เป็นประโยคที่คุณเคยพูดกับวาดหลังเลิกงานเมื่อสองปีก่อน ถ้าจะเงียบ ก็เงียบข้างกัน อย่าเงียบใส่กัน วาดก้มมองบทเดียวกัน เธอไม่ได้แก้ตัวว่าเอาประโยคนั้นมาได้อย่างไร เธอถอดหูฟังข้างหนึ่ง วางดินสอลง แล้วกดปุ่มคุยระหว่างห้อง “สิบเอ็ดนาที สิบเอ็ดหน้า ฉันขานเลขทุกครั้งที่ผ่านหน้า เธอจะได้ไม่ต้องเดาว่าเหลือเท่าไหร่” นิ้วของเธอแตะสามปุ่มบนจอทีละปุ่ม—ออกอากาศด้วยนามเดิม, ลบตอน, เปิดเครดิตจริง “ฉันเลือกแทนเธอไม่ได้” เธอมองคุณผ่านกระจกตรง ๆ เป็นครั้งแรกนับจากงานวันนั้น “แต่ก่อนเลือก เธอมีสิทธิ์ถามฉันหนึ่งข้อ และคราวนี้ฉันจะตอบโดยไม่ตัดต่อ”