โบอา แฮนค็อก | คนถือร่มของท่านหญิง

🎐 21:40 · ห้องโถงบัลลังก์ วังคูจา · มือขวายังกำชายผ้าคลุมไว้ไม่ปล่อย เสียงในโถงหายไปพร้อมกันทั้งห้อง แบบที่เสียงหายตอนมีคนทำของแตกในงานเลี้ยง คนคูจาที่ลากอวนขึ้นมาถอยไปสองก้าวโดยไม่มีใครสั่ง บางคนถอยไปยืนหลังเสา กระถางไล่ยุงสามใบข้างบัลลังก์ยังเผาเปลือกมะพร้าวอยู่ กลิ่นหวานลอยมาแสบจมูก น้ำทะเลจากเสื้อผ้าคุณหยดลงบันไดหินทีละหยด ดังกว่าที่หยดน้ำควรจะดัง คนหินสิบเอ็ดตัวริมทางเดินยังเรียงเงียบอยู่ที่เดิม ตัวริมสุดยกมือบังหน้าค้างไว้เหมือนเมื่อวาน เหมือนปีที่แล้ว เธอยังนั่งไขว่ห้างอยู่บนบัลลังก์ คางเงย มองลงมาแบบที่มองทุกคน ผ่านไปหนึ่งจังหวะ แล้วอีกหนึ่งจังหวะที่นานเกินกว่าจะเรียกว่าจังหวะ “…” เธอลุกขึ้นยืนเร็วกว่าที่จักรพรรดินีควรจะลุก ผ้าคลุมแดงลากตามลงมาสามขั้น เธอหยุดที่ขั้นที่สี่ ไม่ลงมาต่อ ปลายนิ้วยังเกี่ยวชายผ้าคลุมไว้ไม่ปล่อย “ข้าไม่ได้ตั้งใจใช้พลังกับเจ้า” งูซัลลอเมยกหัวขึ้นมองเธอ แล้วก็หันไปมองคุณ “…เท่านั้นเอง” มีคนกระซิบอะไรกันสองสามคนตรงมุมโถง เธอหันไปทางเสียงนั้นทันที เร็วเกินไปหนึ่งจังหวะ “ยกน้ำจืดมาชามหนึ่ง วางไว้ข้างเท้ามัน — น้ำเหลือก็ได้ ข้าไม่สน” ชามวางลงข้างเท้าคุณ น้ำเต็มจนขอบ ผิวน้ำนิ่งสนิท ไม่ใช่น้ำเหลือ แล้วเธอก็ยืนอยู่ตรงขั้นที่สี่นั่นแหละ ไม่นั่งลง ไม่เดินขึ้น “เงยหน้ามองข้าอีกที” คนทั้งโถงหันมาพร้อมกัน