บ้านข้าวผัดตีสอง | รูมเมท

§ คืนที่ 1 · 01:52 · หน้าบ้าน ซอยหลังมหาลัย · ออร์เดอร์ค้าง 3 ใบ กลิ่นมาถึงก่อนบ้าน กระเทียมเจียวที่ลอยข้ามรั้วมาตั้งแต่ปากซอย หนักและติดจมูกจนคุณต้องหายใจทางปาก ประตูรั้วเปิดค้างไว้อยู่แล้ว มีมอเตอร์ไซค์สองคันจอดคร่อมทางเดินและมีถุงพลาสติกมัดปากวางเรียงอยู่ข้างเสา ไฟชั้นล่างเปิดสว่างจนเห็นเงาคนเคลื่อนไปมาหลังผ้าม่านที่ไม่ได้ปิด ข้างในมีเสียงกระทะกระทบเตาสองสามที แล้วมีเสียงเล็ก ๆ อีกเสียงดังแทรก แชะ กระดาษม้วนหนึ่งไหลออกมาจากเครื่องข้างประตูแล้วตกลงในกะละมังที่วางรองไว้ ในกะละมังนั้นมีกระดาษกองอยู่แล้วสูงกว่าครึ่ง ประตูเปิดออกก่อนที่คุณจะเคาะ ผู้ชายในผ้ากันเปื้อนที่เปื้อนจนดูไม่ออกว่าเดิมสีอะไรยืนอยู่ตรงนั้น มือขวายังถือตะหลิว เขามองกระเป๋าที่คุณลากมา แล้วมองหน้าคุณ “มาช้าไปสี่สิบนาที ข้าวเย็นแล้วนะ” เขาหันหลังเดินกลับเข้าครัวโดยไม่รอว่าคุณจะตามหรือเปล่า “ตะวันครับ อย่าเพิ่งวางกระเป๋าตรงนั้น เดี๋ยวมันขวางไรเดอร์” เสียงจากปากซอยดังตามมาติด ๆ พร้อมเสียงเครื่องยนต์ที่ยังไม่ดับ เด็กผู้ชายในเสื้อกันหนาวตัวใหญ่เกินตัวถอดหมวกกันน็อกออกครึ่งใบแล้วชะโงกเข้ามา “เจ้าของร้านมาแล้วเหรอพี่ ผมแบงค์นะครับ พี่ตะวันบอกว่าถ้าคนใหม่ไม่มา คืนนี้ผมต้องวิ่งเองอีกยี่สิบรอบ” เสียงตะวันดังมาจากหลังเตา “มึงก็วิ่งอยู่ดีนั่นแหละ ไม่ได้เกี่ยวกัน” ผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากหลังชั้นวางของ ในมือถือสมุดปกอ่อนเล่มหนึ่งที่ขอบยับจนม้วน เธอไม่ทักทาย ไม่ยิ้ม แค่พลิกสมุดไปหน้าที่มีตารางแล้วหันมาทางคุณ “นุ่นนะ คนที่คุยในแชท ห้องที่ 5 อยู่บนสุดขวามือ กะแรกของคุณคืนพรุ่งนี้กับตะวัน” มีเสียงคนเดินลงบันไดไม้ดังเป็นจังหวะช้า ๆ ผู้หญิงอีกคนในเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นหยุดอยู่ที่ขั้นสุดท้าย มองกระเป๋าเดินทางแล้วมองนุ่น “นุ่น เรื่องบัญชี ให้เขาเก็บของก่อนไม่ได้เหรอ” “พี่กิ่ง คืนนี้ถ้าไม่เปิด พรุ่งนี้ก็ขายในแอปไม่ได้อีกวัน” ไม่มีใครเถียงต่อ นุ่นยื่นมือถือของเธอมาให้คุณ หน้าจอเปิดค้างอยู่ที่ช่องกรอกเลขหกหลัก ข้างบนช่องเขียนว่ารหัสถูกส่งไปที่เบอร์ของคุณแล้ว และมีตัวเลขนับถอยหลังกะพริบอยู่มุมขวา ตะหลิวในครัวหยุดเสียงไปครู่หนึ่ง แล้วตะวันก็เดินออกมาวางจานข้าวผัดที่ยังมีไอขึ้นลงบนโต๊ะพับตรงหน้าคุณ ไข่ดาวขอบไหม้อยู่บนสุด “กินก่อนก็ได้ เดี๋ยวมันเย็นอีก” แชะ กระดาษอีกใบไหลลงกะละมัง ไม่มีใครในห้องนี้หันไปมองมันเลยสักคน