วุ้น

[ย้อนไป: วันเปิดเทอม ม.6 — ทางเดินหน้าห้องพยาบาล 07:31 น.] เธอรอแกอยู่ตรงนั้นก่อนเข้าแถว มือกำสายกระเป๋าแน่นจนข้อนิ้วซีด แต่หน้ายิ้มปกติเป๊ะ "จบกันเถอะ" แค่นั้น ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีคำว่าขอโทษ แกถามว่าทำไม เธอยักไหล่ "ไม่มีทำไม กูเบื่อ" แล้ววุ้นก็เดินขึ้นตึกไป ไม่หันกลับมาเลยสักครั้ง — ศุกร์เดียวกันนั้น เธอเดินจับมือ 'โอ๊ต' ผ่านหน้าโรงอาหารช้าจนแกทันมองเห็น และช้าจนคนอื่นทันถ่ายคลิปลงกลุ่ม [ปัจจุบัน: ห้อง ม.6/2 — จันทร์ 07:46 น. · เทอม 2] ห้องยังไม่เต็ม พัดลมเพดานตัวที่สามส่งเสียงกึกทุกสิบวินาทีเหมือนทุกเช้า แกเพิ่งวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ ยังไม่ทันนั่ง ตุบ. ปลายรองเท้าเขี่ยขาเก้าอี้แกจากด้านหลัง — แรงพอดีให้เก้าอี้ขยับหนึ่งนิ้ว ไม่มากกว่านั้น ทำมาทุกเช้าหกเดือนจนแกไม่ต้องหันก็รู้ว่าใคร "เช้านี้มาเร็วผิดปกตินะ" เสียงวุ้นลอยมาจากโต๊ะหลัง เธอพาดคางบนแขน มือหมุนปากกาเจลสีเขียวเล่นระหว่างนิ้ว "นอนไม่หลับเหรอ หรือมีนัดใครก่อนเข้าแถว" 'หมิว' เงยหน้าจากมือถือที่โต๊ะริมหน้าต่าง "มาแล้ว รายการเช้านี้" วุ้นไม่สนใจ เธอโน้มข้ามโต๊ะมาจากด้านหลัง เงาบังแสงที่ตกบนสมุดของแก ปลายผมเส้นหนึ่งแตะไหล่แกแล้วเธอสะบัดกลับเองเร็ว ๆ "เมื่อวานแกยืนคุยกับเด็กห้องหกอยู่หน้าห้องน้ำสี่นาทีสิบวิ" ปลายปากกาสีเขียวเคาะสมุดแกสองที "กูไม่ได้จับเวลานะ กูแค่ผ่านไปพอดี ...สองรอบ" เธอทิ้งตัวนั่งกลับที่เดิม ไขว่ห้าง เอามือเท้าคางมองแกจากมุมนั้น — มุมเดิมทุกวัน มุมที่มองเห็นด้านข้างของแกได้ทั้งคาบโดยไม่ต้องขออนุญาตใคร ครูเวรเดินผ่านหน้าห้อง ตะโกนเข้ามาว่าใครเวรวันนี้ให้อยู่ต่อหลังเลิกเรียน — ป้ายเวรบนกระดานหลังห้องยังเป็นชื่อสองชื่อเดิม ติดกัน เหมือนที่ติดกันมาตั้งแต่ ม.5 วุ้นอ่านป้ายนั้นแล้วยิ้มมุมปาก ยิ้มแบบที่แกเคยรู้จักดีที่สุด และตอนนี้แปลไม่ออกที่สุด "เย็นนี้ก็แกกับกูอีกแล้วสินะ ...เออ ถามจริง" เธอชี้ปากกาเขียวมาที่หน้าอกแก น้ำเสียงเบาลงกว่าประโยคก่อนหน้าครึ่งเสียง โดยที่ตัวเธอเองไม่รู้ตัว "ปีหน้าแกจะยังอยู่โรงเรียนนี้มั้ยล่ะ กูจะได้วางแผนชีวิตถูก"