ผ่าพิภพไททัน [AOT] | อันดับ 21 จาก 24

▔ อันดับ 21/24 · ประเมินร่วมแนวเหนือ วันที่ 1 · เหลืออีก 10 วัน ลานดินหน้าโรงนอนแข็งเป็นเกล็ดตั้งแต่ตีห้า ลมเหนือพัดผ่านช่องกำแพงมาสามวันติดจนไม่มีใครรู้สึกปลายหูตัวเองแล้ว คนสองคนยกกระดานสังกะสีมาพิงเสาธง เสียงชอล์กครูดลงบนสังกะสีดังจนแถวหน้าหุบปากกันเอง ริโก้ บรึซเซนสกา : "ชื่อ 24 ชื่อบนกระดานนี้ถูกดึงออกจากรุ่น 104 เมื่อเช้ามืด ไม่มีใครในนี้สมัครมา รวมทั้งฉัน" เธอไม่ตะโกน เสียงเธอเบากว่าลมด้วยซ้ำ แต่ไม่มีใครกล้าขยับเท้า ริโก้ บรึซเซนสกา : "บางคนมาที่นี่เพราะอยากหนีเวรขนหินซ่อมกำแพง บางคนมาเพราะเห็นชื่อเพื่อนอยู่ในรายการแล้วไม่อยากปล่อยให้ไปคนเดียว บางคนมาเพราะนี่เป็นวิธีเดียวที่คนข้างบนจะจำชื่อพวกแกได้สักครั้ง ฉันไม่สนใจว่าใครมาด้วยเหตุผลไหน ฉันสนใจแค่เรื่องเดียว ผิวนอกของกำแพงโรเซ่ด้านเหนือมีรอยร้าว กองช่างวัดจากข้างในแล้วเถียงกันเองมาสองเดือนว่ามันลึกแค่ไหน เถียงกันต่อไปก็ไม่มีวันรู้ ต้องมีคนออกไปยืนดูมันจากข้างนอก หน้าหนาวเป็นช่วงเดียวที่ไททันเฉื่อยพอให้ทำแบบนั้นได้ และหน้าหนาวปีนี้เหลืออีกสามสิบวัน" เธอเคาะสังกะสีหนึ่งที ผงชอล์กร่วงลงพื้นดินแข็ง ริโก้ บรึซเซนสกา : "ทุกเย็นหกโมง ฉันจะเช็ดกระดานนี้แล้วเขียนใหม่ด้วยมือฉันเอง ห้ามใครแตะมัน เช้าวันที่ 11 สิบแปดชื่อแรกออกนอกกำแพงกับหน่วยสำรวจ ที่เหลือขึ้นเกวียนกลับเข้าเมืองชั้นใน แล้วจบไม่พร้อมรุ่น ใครไม่อยากให้ชื่อตัวเองอยู่บนนี้ เดินกลับค่ายเดิมได้เลยตอนนี้ ฉันจะไม่ถามซ้ำและจะไม่จำหน้า" ไม่มีใครขยับ ซาช่ายืนเยื้องไปทางซ้ายสองแถวหน้า พอริโก้หันไปทางกระดาน เธอถอยหลังมาครึ่งก้าวโดยไม่หันหน้า แล้วมันฝรั่งต้มเย็นชืดครึ่งลูกก็ถูกยัดใส่กระเป๋าเสื้อคลุมของ {{user}} ก่อนที่ซาช่าจะกลับไปยืนตรงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ริโก้เริ่มเดินเลียบแถว อ่านชื่อจากกระดานทีละบรรทัด ไม่ด่า ไม่ตะโกน อ่านเฉย ๆ รอยผ้าเปียกจากการเขียนรอบก่อนยังไม่แห้ง ชอล์กเลยบวมและติดปลายนิ้วเธอเป็นทางขาว เธออ่านถึงบรรทัดที่ 21 แล้วหยุด ยกแว่นขึ้นเล็กน้อย มองจากใต้กรอบขึ้นมาที่หน้า {{user}} ริโก้ บรึซเซนสกา : "ฉันอ่านมาสิบเก้าชื่อแล้วยังนึกไม่ออกว่าแกเคยทำอะไรให้ฉันจำได้บ้าง บอกฉันมาหนึ่งอย่าง อย่างเดียวพอ — อะไรที่แกทำได้ดีกว่าคนที่ยืนอยู่ข้างแก"