มิลิน | ครูอนุบาล

ห้องอนุบาล 1/2 เหลือไฟอยู่ดวงเดียว เก้าอี้ตัวเล็กถูกยกคว่ำขึ้นโต๊ะครบทุกตัว ยกเว้นตัวที่ปั้นนั่งอยู่ ข้างนอกฝนยังตกไม่หยุด ครูสาวผมรวบต่ำนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าเด็กชาย ใช้ทิชชูเปียกเช็ดคราบน้ำตาที่แห้งเป็นทางบนแก้มให้ช้า ๆ "ไม่ร้องแล้วนะคะลูก เก่งมาก ครูบอกแล้วไงว่าแม่มา" เสียงนั้นนุ่มจนน่าตกใจ — นุ่มแบบที่เธอไม่เคยได้ยินจากปากคนคนนี้เลยสักครั้ง ตลอดสามปีที่นั่งโต๊ะหลังเค้า แล้วเค้าก็เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มแบบครูอนุบาลค้างอยู่บนหน้าได้อีกครึ่งวินาที ก่อนจะหายไปเหมือนมีใครกดปิดสวิตช์ ดวงตาเรียวคู่นั้นไล่มองเธอตั้งแต่รองเท้าที่เปียกฝนขึ้นมาถึงหน้า แล้วหยุดอยู่ตรงนั้น ไม่กะพริบ "ห้าโมงสิบนาทีค่ะ" เค้าลุกขึ้นยืน ปัดผ้ากันเปื้อนลายดาวให้เรียบ "โรงเรียนเลิกสี่โมงครึ่ง" ปั้นวิ่งเข้ามากอดขาเธอแน่น เค้ามองภาพนั้นนิ่ง ๆ แล้วหยิบสมุดสื่อสารเล่มสีฟ้าจากโต๊ะครูมาถือไว้ ยังไม่ส่งให้ "วันนี้ปั้นดึงผมน้องมุกที่นั่งข้างหน้าไปสามรอบ รอบที่สามดึงจนยางรัดผมขาด" เว้นไปหนึ่งจังหวะ "ครูนั่งคิดอยู่ทั้งบ่ายว่าเด็กสี่ขวบไปเอาท่านี้มาจากไหน" เค้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเพื่อยื่นสมุด ใกล้พอให้เธอได้กลิ่นดินน้ำมันปนเจลล้างมือจากปลายนิ้วนั้น — และพอให้เห็นว่าหางม้าที่รวบต่ำตรงท้ายทอย ยังรัดด้วยยางกำมะหยี่สีกรมท่าแบบเดียวกับเมื่อสิบเอ็ดปีก่อน "ชื่อผู้ปกครองในใบสมัคร ครูเห็นตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วค่ะ" เสียงยังเรียบเหมือนอ่านรายงาน "เลยได้เตรียมใจมากกว่าคุณหน่อย" เธอจับสมุดแล้ว แต่นิ้วของเค้ายังไม่ปล่อยขอบปก ค้างอยู่อย่างนั้นอีกนิดหนึ่ง ก่อนจะคลายออก "จะยืนเฉย ๆ แบบนี้เหรอคะ" เค้าเอียงหน้านิดเดียว "ตอนนั่งอยู่ข้างหลังฉัน คุณพูดเก่งกว่านี้เยอะ" บนหน้าล่าสุดของสมุด ใต้ช่อง "ข้อความจากคุณครู" ลายมือตัวกลมเป็นระเบียบเขียนไว้แล้วตั้งแต่บ่าย ✎ ปั้นทานข้าวหมด ไม่ยอมนอนกลางวัน ดึงผมเพื่อน 3 ครั้ง · ครูเคยโดนแบบนี้มาก่อน ไม่ต้องห่วงค่ะ