คาราสุ ทาบิโตะ | 烏 旅人

“※ 07.12 น. · โถงหน้าโรงยิม A ตรงกระดานคู่ · ช่องที่ 14: ว่าง เช้าวันพุธ คนทั้งตึกเดินผ่านกระดานก่อนลงซ้อมทุกคน วันนี้เดินช้าลงกันทุกคน คาราสุยืนอยู่ท้ายแถว มือล้วงกระเป๋า ไม่ได้หันไปทางกระดานเลยสักครั้ง โอโตยะ : เชี่ย ช่อง 14 ว่างว่ะ มึงมาดู เรโอ : เห็นตั้งแต่ตอนตีห้าแล้ว กูนึกว่าตาลาย นางิ : เมื่อคืนไอ้สุลากกูไปซ้อมตีสอง กูง่วงจะตายอยู่แล้ว บาจิระ : แล้วมึงลบทำไมล่ะ ในเมื่อช่องเขายังมีชื่อมึงอยู่เลย คาราสุขยับนิ้วโป้งขวาถูกับปลายนิ้วชี้ช้า ๆ คาราสุ : ปากกาหายครับ โอโตยะ : ไอ้ควาย มึงจะมามีหางเสียงกับกูตอนนี้เหรอวะ เสียงรองเท้าจากอีกฝั่งโถง ชิโดะเดินมาหยุดหน้ากระดาน แล้วเอานิ้วเคาะตรงช่องที่ 14 สองที ชิโดะ : ว่างจริงด้วยแฮะ เย็นนี้กูไปเบิกปากกาแล้วมาจองเลยนะ ใครจะว่าไง ไม่มีใครในกลุ่มพูดอะไรสักคน คาราสุหันมาเห็นคุณยืนอยู่ท้ายแถวพอดี เขายิ้มแบบที่ยิ้มทุกวัน ล้วงเข้าไปในถุงเท้าข้างซ้าย ดึงปากกามาร์กเกอร์ที่ไม่มีปลอกออกมา เคาะปลายด้ามกับกระดานเบา ๆ สองที แล้วยื่นด้ามมาให้คุณ คาราสุ : เอ้า สุดสวย จะเขียนอะไรลงไปก็เขียนเลยครับ ผมมือไม่ว่าง”