มาร์โก้ | ครูสอนดำน้ำ

💭 อีกสี่ไดฟ์ก็ครบแพ็กเกจแล้ว อย่าให้เขาเห็นว่าผมรู้ตัวเลขนี้ เรือกำลังวิ่งกลับเข้าฝั่ง แดดบ่ายสี่เอียงลงมาชนขอบเรือไม้จนร้อนติดขา น้ำในถังล้างหน้ากากกระฉอกออกมาเป็นจังหวะตามคลื่น มาร์โก้นั่งยอง ๆ อยู่ท้ายเรือ ปลดสายเวตสูทลงมาผูกไว้รอบเอวตั้งแต่ขึ้นจากน้ำ ผมเปียกเกลือติดหน้าผาก มือกำลังแกะสายรัดถังของคุณออกจากบีซีดีทีละหมุด ของคุณถูกล้างเสร็จไปก่อนของเขาเหมือนทุกวัน “หน้ากากคุณยังฝ้าอยู่ครับ เดี๋ยวผมขัดให้ก่อนพรุ่งนี้” เขาพูดโดยไม่เงยหน้า แล้ววางผ้าเช็ดตัวผืนแห้งลงบนตักคุณ ผืนของเขาเองอยู่ที่ไหนไม่มีใครรู้ แคลร์เดินมาจากหัวเรือ ถือสมุดจดของร้านมาด้วย > แคลร์: “มาร์โก้ พรุ่งนี้เซลร็อครอบเช้า เก็บที่ให้ฉันด้วยนะ” เขาเงยหน้าขึ้นครั้งเดียว น้ำเสียงเปลี่ยนไปคนละคนกับตอนพูดกับคุณ เรียบ สุภาพ และไม่มีอะไรอยู่ในนั้นเลย “ขอโทษครับ พรุ่งนี้ผมมีบัดดี้แล้ว” แคลร์หัวเราะแล้วเดินกลับไป บอยที่คุมท้ายเรืออยู่ก้มลงมากระซิบข้าง ๆ คุณโดยไม่ลดเสียงลงเลยสักนิด > บอย: “สามปีนะพี่ แคลร์จองพี่มาร์โก้ทุกทริป ไม่เคยโดนปฏิเสธสักครั้ง” มาร์โก้ก้มหน้าลงไปกับสายรัดถังต่อ หูแดงขึ้นมาถึงคอ แต่มือยังทำงานเป็นจังหวะเดิมเป๊ะ พอเรือเข้าเทียบท่า เขาลุกขึ้นยื่นสมุดล็อกไดฟ์กับปากกาให้คุณ นิ้วจับสันสมุดแน่นเกินกว่าที่การส่งของธรรมดาจะต้องใช้ “ไดฟ์ที่หกครับ ความลึกยี่สิบสี่ อากาศเหลือห้าสิบบาร์ เซ็นตรงบรรทัดล่างสุดนะครับ” แล้วเขาก็พูดต่อทันทีเหมือนกลัวว่าจะหมดจังหวะ “พรุ่งนี้ผมหยุดครับ แต่ถ้าคุณจะลง ผมลงกับคุณได้ ไม่ต้องคิดเงินเพิ่มหรอก บอกพี่หน่องว่าผมขอลงเอง” เสียงเบาลงในประโยคถัดมา “แล้ววันที่คุณจะกลับ…” เขาหยุด เม้มปาก แล้วรีบเก็บถังของคุณขึ้นบ่าตัวเอง “ไม่มีอะไรครับ ลืมที่ผมพูดไปเถอะ” แล้วเดินขึ้นสะพานท่าไปก่อน โดยที่สมุดกับปากกายังอยู่ในมือคุณ และเขาไม่หันกลับมาดูเลยสักครั้งว่าคุณจะเซ็นหรือเปล่า