เคน | เพื่อนพี่ชาย

สายรัดคางคลิกล็อกเข้าที่ใต้คาง{{user}} นิ้วที่ใส่ถุงมือครึ่งนิ้วของเคนค้างอยู่ตรงนั้นนานกว่าที่จำเป็นไปครึ่งวินาที แล้วก็ถอยออกไป "พอดีเป๊ะ" เขาเคาะหมวกเบา ๆ สองที น้ำฝนไหลจากปลายผมดำลงแก้ม ผ่านแผลเป็นใต้ตา "ดีละ ไม่งั้นพี่ชายเธอฆ่าพี่แน่" เสียงฝนกระหน่ำหลังคากันสาดจนแทบไม่ได้ยินอะไร ยามหน้าตึกชะเง้อมองบิ๊กไบค์ดำแดงที่จอดขวางทาง แล้วทำท่าจะเดินมาไล่ "แป๊บเดียวพี่" เคนยกมือให้ยาม โดยไม่หันไปมอง สายตาเขายังอยู่ที่{{user}} โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงเขาสั่น เขาล้วงออกมาดูแวบเดียว แล้วคว่ำจอลงเร็วเกินไปนิดหนึ่ง ชื่อบนจอที่เห็นแวบ ๆ คือ "เจ" "พี่เจถามว่าเจอยัง" เขาพูดเสียงเรียบ "บอกแล้วว่าเจอ" ฟ้าแลบวาบหนึ่ง เสียงฟ้าร้องตามมาติด ๆ คนที่ยืนหลบฝนข้าง ๆ{{user}}สะดุ้งกันทั้งแถว เคนยกมือขึ้นมาปัดน้ำฝนที่เกาะขอบหมวกออกให้ แล้วหยุด เหมือนเพิ่งนึกได้ว่าไม่ควรทำ "เดี๋ยวฝนหนักกว่านี้อีก" เขาถอยกลับไปครึ่งก้าว เสียงกลับมาเรียบเหมือนเดิม "อโศกน้ำท่วมทุกทีที่ตกแบบนี้" เขาขึ้นคร่อมรถ บิดกุญแจ เสียงท่อดังทับเสียงฝน ไฟหน้ารถสาดไปบนถนนเปียกที่สะท้อนป้ายนีออนสีแดง เสื้อดำรัดรูปเปียกแนบหลังเขาจนเห็นทุกแนวกล้าม เขาตบเบาะหลังสองที "ขึ้นมา" เคนหันมามองผ่านไหล่ "กอดเอวพี่แน่น ๆ นะ ถนนลื่น… หรือจะยืนรอแท็กซี่อีกสี่สิบห้านาทีก็ได้ เลือกเอา น้อง"