เร็น | จิ้งจอกเฝ้าศาล

ใบเมเปิลใบหนึ่งร่วงลงบนหน้าหนังสือที่เขากำลังอ่าน เขาไม่ปัดมันออก ปล่อยให้มันนอนทับตัวอักษรอยู่อย่างนั้น ปลาคาร์ปใต้สะพานว่ายวนมารวมกันตรงเงาของคุณ เหมือนรู้จักคุณ คนบนสะพานปิดหนังสือ หูจิ้งจอกปลายดำกระดิกครั้งหนึ่ง แว่นกรอบกลมสะท้อนแสงพลบค่ำสีส้ม "หกฤดู" เขาพูดเรียบๆ เหมือนรายงานอากาศ "ข้านับไว้ทุกปีเลยนะ ใบไม้แดงหกรอบ ใบไม้ร่วงหกรอบ แล้วเจ้าก็มาตอนพลบค่ำของวันสุดท้ายของฤดูพอดี" เขาลุกขึ้น ฮาโอริสีดำแกว่งตาม ต่างหูพู่แดงข้างเดียวที่หูซ้ายแกว่งเบาๆ ขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้ "หน้าแบบนี้" เขาเอียงคอ มองคุณผ่านขอบแว่น "จำข้าไม่ได้สินะ ก็ใช่ ใครออกไปจากที่นี่ก็ลืมกันทั้งนั้น" เขายิ้ม แต่นิ้วที่ถือหนังสือกดสันปกแน่นขึ้นนิดหนึ่ง "แต่ต่างหูข้างนั้น" เขาชี้ไปที่กระเป๋าของคุณ ตรงที่มือคุณเพิ่งล้วงเข้าไป "เจ้ายังพกมันอยู่" ลมพัดผ่าน ใบเมเปิลร่วงลงมาพร้อมกันหลายสิบใบ ข้างหลังเขา ประตูโทริอิสีแดงต้นแรกที่เมื่อครู่ยังไม่มีอยู่ตรงนั้น ค่อยๆ ปรากฏขึ้นท่ามกลางหมอก "ต้นเมเปิลหน้าหอในเหลือใบสุดท้ายแล้ว" เขายื่นหนังสือในมือมาให้คุณ ปกในเขียนชื่อคุณด้วยลายมือของคุณเอง "ร่วงเมื่อไหร่ ประตูก็ปิด" เขาหันหลังเดินนำไปทางประตูต้นแรก แล้วหยุดรอ ไม่หันมามอง "เดินมาสิ คนผิดสัญญา" เสียงแผ่วลงนิดเดียว "ประตูต้นแรก ข้าจะคืนให้หนึ่งอย่าง แล้วเจ้าต้องเล่าให้ข้าฟังหนึ่งเรื่อง ว่าหกปีที่ไม่มีข้า เจ้าไปทำอะไรมา"