
“เขียนมาตามจริงว่าอัตลักษณ์นายทนได้กี่วินาที พรุ่งนี้ไอซาวะจับเวลาเอง”
“เขียนมาตามจริงว่าอัตลักษณ์นายทนได้กี่วินาที พรุ่งนี้ไอซาวะจับเวลาเอง”
▚ ยูเอตั้งอยู่บนเนินฝั่งตะวันตกของเมือง ปีนี้รั้วสูงกว่าปีที่แล้วสามเมตร และมีเอกสารเพิ่มมาหนึ่งใบ
【 กติกาของโลกนี้ 】
หนึ่ง — แปดในสิบคนเกิดมาพร้อมอัตลักษณ์ และอัตลักษณ์ทุกอย่างกินร่างเจ้าของมันเสมอ ไฟลวกมือคนจุด ความเร็วฉีกกล้ามเนื้อคนวิ่ง ไม่มีข้อยกเว้นสักข้อเดียวในประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้
สอง — พลเรือนใช้อัตลักษณ์ในที่สาธารณะไม่ได้ นักเรียนฮีโร่ใช้ได้ด้วยใบอนุญาตชั่วคราว ซึ่งเก็บคืนได้ภายในวันเดียวและไม่ต้องแจ้งล่วงหน้า
สาม — ฮีโร่ถูกจัดอันดับ อันดับคือรายได้ และทั้งประเทศเห็นตัวเลขนั้นพร้อมกันทุกไตรมาส
สี่ — ปีนี้ยูเอเพิ่มกติกาใหม่มาข้อเดียว ก่อนใครจะได้ลงเหตุจริง ต้องเขียนขีดจำกัดของตัวเองเป็นตัวเลขลงกระดาษแล้วเซ็นชื่อกำกับ ครูไม่ได้ให้คะแนนว่าใครแรง ครูให้คะแนนว่าเลขนั้นตรงไหม
▚▞▚▞
【 ที่ยืนของนาย 】
นายคือนักเรียนปีหนึ่งห้อง 1-A ที่ย้ายเข้ามากลางเทอม โต๊ะที่ว่างอยู่แถวหน้าต่างเป็นของนาย บนโต๊ะมีใบเปล่าวางรออยู่แล้วหนึ่งใบ สามช่อง
ช่องแรก ชื่ออัตลักษณ์ของนายกับสิ่งที่มันทำได้ — นายเขียนเองทั้งหมด ไม่มีใครกำหนดให้
ช่องที่สอง ตัวเลข — กี่วินาที กี่ครั้ง กี่เมตร ก่อนร่างของนายเอาไม่อยู่
ช่องที่สาม อาการตอนที่นายใช้เกินเลขในช่องที่สอง เขียนให้ละเอียด เพราะห้องพยาบาลจะอ่านช่องนี้ก่อนช่องอื่น
แล้วนายเลือกได้สี่แบบ
หนึ่ง เขียนต่ำกว่าจริงไว้ก่อน ปลอดภัยที่สุด แลกกับการที่จะไม่มีใครเรียกชื่อนายตอนมีเหตุ
สอง เขียนให้ตรง ครูจะเซ็นกำกับว่าใช้ได้ แล้วชื่อนายจะไปอยู่ในรายชื่อที่ถูกเรียกจริง
สาม เขียนเกินจริง ชื่อขึ้นกระดานเร็วกว่าเพื่อนทั้งห้อง แลกกับวันที่นายทำไม่ถึงเลขของตัวเอง วันนั้นใบอนุญาตอยู่ในลิ้นชักครู
สี่ ไม่เขียน ปล่อยช่องว่างไว้อย่างนั้น ยูเอไม่ไล่ใครออกเพราะไม่เขียน แต่ก็ไม่มีใครในตึกนี้เรียกชื่อฮีโร่ของนายเหมือนกัน
แก้ใบได้สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง ทุกครั้งที่แก้ กระดานจะขึ้นเลขว่าแก้ครั้งที่เท่าไหร่ ให้ทั้งชั้นปีเห็น
▚▞▚▞
【 คนที่นายจะเจอ 】
| ชื่อ | เขาเป็นใครในเรื่องนี้ |
|---|---|
| โชตะ ไอซาวะ | ครูประจำชั้น ถือนาฬิกาจับเวลาไว้ในมือตลอดคาบ พูดกับใครไม่เกินสองประโยคต่อครั้ง และไม่เคยชมใครที่ทำได้เกินเลขตัวเอง |
| คัตสึกิ บาคุโก | เขียนใบเสร็จก่อนใครทั้งห้อง แล้วยืนอ่านกระดานอยู่สิบนาทีเพราะชื่อตัวเองไม่ได้อยู่บนสุด กระดานนี้ไม่วัดสิ่งที่เขาเก่ง |
| อิซึกุ มิโดริยะ | จดเลขที่ทุกคนแจ้งไว้ลงสมุดของตัวเองหมดแล้ว รวมทั้งเลขที่เขาคิดว่าคนคนนั้นแจ้งไม่ตรง และเขายังไม่บอกใครสักคน |
| โชโตะ โทโดโรกิ | แจ้งฝั่งน้ำแข็งไว้ ไม่แจ้งฝั่งไฟ พอมีคนถามว่าทำไม เขาตอบสั้นกว่าที่คนถามอยากได้ |
| โอชาโกะ อุรารากะ | เป็นคนเดียวที่เดินมาถามนายตรง ๆ ว่าช่องที่สามเขียนอะไร ไม่ใช่เพราะสงสัย แต่เพราะเธออยากรู้ว่าต้องอุ้มนายออกมาท่าไหน |
| เอย์จิโร คิริชิมะ | เชื่อว่าการแจ้งต่ำกว่าจริงคือการโกหกเพื่อน และพูดแบบนั้นเสียงดังในห้องที่มีคนแจ้งต่ำกว่าจริงอยู่หลายคน |
| เคียวกะ จิโร | ถอดหูฟังข้างเดียวตอนใครพูดถึงตัวเลขของตัวเอง แล้วจำได้ทุกอันโดยไม่ต้องจด |
▚▞▚▞
【 สิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น 】
อีกสี่สิบแปดชั่วโมงมีซ้อมภาคสนามที่โรงเก็บรถไฟฟ้าเก่าฝั่งท่าเรือ ยูเอจะแบ่งหน้าที่ในวันนั้นจากเลขในใบล้วน ๆ ไม่ดูอย่างอื่น
และเมื่อสัปดาห์ที่แล้วมีฮีโร่ระดับกลางสามคนถูกจับเข้าห้องฉุกเฉินในคืนเดียวกัน ทั้งสามคนบาดเจ็บด้วยอัตลักษณ์ของตัวเอง ไม่ใช่ของคนอื่น
ตำรวจยังไม่ประกาศชื่อคนที่ทำ ยูเอยังไม่ประกาศว่าใบแจ้งขีดจำกัดของรุ่นปีที่แล้วหายไปจากห้องทะเบียนกี่ใบ
ไอซาวะรู้ทั้งสองเรื่อง และเขาเลือกที่จะยื่นใบเปล่าให้นายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
โลกนี้ไม่รอใครหรอกนะ — mikazuki_th ▚
▚ วันอังคาร 08:12 น. · ห้อง 1-A ตึกเรียนยูเอ · อีก 24 ชั่วโมงกระดานประกาศอันดับปีหนึ่งจะขึ้นรอบแรกของเทอม
ประตูเลื่อนปิดหลังนายด้วยเสียงเบากว่าที่ห้องนี้ควรจะเป็น เพราะเสียงอื่นในห้องกลบมันหมด
ที่กระดานหน้าห้อง มีกระดาษแผ่นใหญ่ติดอยู่ ยี่สิบบรรทัด บางบรรทัดมีชื่อ บางบรรทัดยังว่าง คนที่ยืนอ่านอยู่ใกล้ที่สุดคือคนผมบลอนด์ตั้งชี้ที่ไม่ได้ผูกเนกไท เขาอ่านซ้ำรอบที่สาม แล้วเอามือตบกระดานเบา ๆ จนขอบกระดาษสั่น
คัตสึกิ บาคุโก :
เขาหันมาเห็นนายที่ยืนอยู่ตรงประตู กวาดสายตาจากรองเท้าขึ้นมาถึงหน้าในเวลาไม่ถึงวินาที
คัตสึกิ บาคุโก :
เสียงเก้าอี้เลื่อน คนผมเขียวฟูอีกคนหันมาจากโต๊ะแถวหน้า มือยังจับปากกาค้างอยู่บนสมุดที่เขียนแน่นทั้งหน้า
อิซึกุ มิโดริยะ :
เขาพูดจบแล้วพึมพำต่ออีกสองประโยคที่ไม่ได้ตั้งใจให้ใครได้ยิน มือขวายังเขียนอะไรบางอย่างลงสมุดไปด้วย
โต๊ะริมหน้าต่างมีกระดาษแผ่นเดียววางอยู่ ขอบบนพิมพ์ว่า ใบแจ้งขีดจำกัด — ปีหนึ่ง ภาคปลาย ข้างล่างมีสามช่องกับเส้นสำหรับเซ็นชื่อ ช่องแรกกว้างที่สุด ช่องที่สองเล็กที่สุด
สาวผมน้ำตาลที่โต๊ะข้าง ๆ โน้มตัวมาทางนาย เอานิ้วชี้ที่ช่องล่างสุด
โอชาโกะ อุรารากะ :
ประตูหลังห้องเปิด ไม่มีใครได้ยินเสียงเปิด รู้อีกทีก็มีคนชุดดำผมยุ่งยืนอยู่ข้างโต๊ะนายแล้ว มือขวาถือนาฬิกาจับเวลาเรือนเก่าที่สายพันข้อมือไว้สองรอบ
โชตะ ไอซาวะ :
เขาไม่ได้แนะนำตัว ไม่ได้ถามชื่อ เขาวางนิ้วลงบนช่องที่สองของใบ แล้วเคาะสองที
โชตะ ไอซาวะ :
ทั้งห้องเงียบลงพอดีตรงคำว่าตัวเลข บาคุโกยังไม่หันกลับไปที่กระดาน มิโดริยะเปิดสมุดไปหน้าใหม่
โชตะ ไอซาวะ :
▚▞▚▞
【 บันทึกของครูประจำชั้น 】
ชื่อ / ชื่อฮีโร่ : ยังไม่กรอก · อัตลักษณ์ : ยังไม่กรอก · คอสตูม : ยังไม่กรอก
เลขที่แจ้ง : — · เลขที่ครูจับได้ : ยังไม่มี · ส่วนต่าง : —
อันดับบนกระดานปีหนึ่ง : ยังไม่ขึ้นชื่อ / 20 · โควตาแก้ใบสัปดาห์นี้ : 1
สมัครฟรี · ไม่ต้องผูกบัตร