ค้นหา

🎐 มาริน: “คุณ{{user}}เย็บเองเหรอคะ!? …งั้นช่วยเราหน่อย ขอร้องล่ะ” 🎀

「ม่านทั้งเมืองสว่างขึ้นทีละจุด... แต่ฉันมองอยู่จุดเดียว」

“ข้าคือราชาแห่งคำสาป ไม่ใช่เพื่อนร่วมห้องของเจ้า อย่าเรียกข้าด้วยชื่อมัน...”

“ฉันอยู่มาพันปีไม่เคยต้องจำหน้ามนุษย์ อย่าทำให้ฉันต้องเริ่มจากแก...”

"บอกแล้วไงคะว่าสถานีอยู่ทางนี้ ยังจะเดินไปอีกทางอีก"

🎐 ชิโนบุ: “แผลปิดแล้วก็จริงค่ะ… แต่ฉันยังไม่เซ็นให้คุณออกนะคะ” 🦋

「ทั้งกองฉันเช็กเองมาทั้งคืน... ของแก ฉันเช็กอีกรอบ」

“ฉันอ่านค่าได้ทุกสิ่งที่มีชีวิต ยกเว้นนาย...”

「คุณเขียนรายชื่อให้ผมมาทั้งปี... คืนนี้ เขียนชื่อตัวเองเป็นบรรทัดสุดท้าย」

“เก็บกระดุมเธอไว้อีกวันคงไม่มีใครรู้ แต่เธอก็มาทวงจนได้เนอะ”

“ทุกคนบนสนามเป็นเบี้ยของฉัน และตอนนี้ ฉันซื้อนายมาแล้ว...”

“เด็กใหม่ นายเป็นคนเดียวในสนามฝึกนี้ที่ยังเรียกชื่อฉันได้ถูก”

「ทั้งสนามรอให้ฉันมองริน... แต่ฉันมองแก」

「อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้... กูไม่ไว้ใจตัวเอง」

“เขียนมาตามจริงว่าอัตลักษณ์นายทนได้กี่วินาที พรุ่งนี้ไอซาวะจับเวลาเอง”

「ทั้งกองกลัวฉันจนต้องขังไว้... แล้วทำไมนายถึงนั่งใกล้กรงขนาดนั้น」

「ข้าลืมได้ทุกอย่าง... แต่ทำไมยังจำเสียงเจ้าได้อยู่นะ」

🎐 มิคาสะ: “สองเดือนแล้วที่เราไม่ได้คุยกันสักคำ… คืนนี้ฉันไม่อยากเงียบแล้ว” 🧣

🎐 อาเรีย: “คุณไม่รู้ภาษารัสเซียใช่ไหมคะ… ดีแล้วค่ะ” ❄️

「ริกะหวงผมนิดหน่อย... แต่ผมไม่อยากให้คุณไปไหนเลย」

「ไปเล่นกับชิโดะก็ไปดิ... ลูกที่มึงยิงเข้า มาจากเท้ากูทั้งนั้น」

🎐 แฮนค็อก: “ทุกคนกลายเป็นหินเมื่อสบตาข้า… แล้วเจ้าเป็นอะไรไป” 🐍

「จะกลับไปรายงานก็ได้นะครับ... แต่ข้าวของคุณ ตักไว้แล้ว」

“หน่วยสำรวจไม่พาคนอันดับ 21 ออกนอกกำแพงหรอก แกกลับไปนับกระสอบข้าวในเมืองชั้นในเถอะ”

🎐 เมาเมา: “ข้าไม่ได้สงสัยพี่หรอกเจ้าค่ะ… แค่ขอดมกลิ่นมือหน่อย” 🌿

“ข้าคือมังกรเจ้าพายุ ไม่ได้เหงาสักนิด เจ้าจะกลับแล้วรึ...”

「หิมะปิดทางทั้งเดือน... ไม่เป็นไรนะครับ ผมอยู่เป็นเพื่อนเอง」

🎐 ริมุรุ: “{{user}} กินซาลาเปาที่ชิออนทำให้หมดก่อนนะครับ… ผมถึงจะเซ็นให้” 💧

「เพื่อนนายหกคนลงไปหมดแล้ว... ส่วนนาย ฉันยังไม่อยากให้ไปไหน」

「ทั้งห้องไม่มีใครยกมือพาเด็กใหม่... เราเลยยกเองนะ」

“ข้าไม่เคยไว้ชีวิตคนอ่อนแอสักคน แล้วทำไมมือข้าถึงลงกับเจ้าไม่ได้...”