※ ก่อนหน้านั้น

ในโถงตึกฝั่งโรงยิม A มีกระดานไวท์บอร์ดยาวติดผนัง แบ่งเป็นช่องเท่า ๆ กัน 20 ช่อง ช่องละคน ในนั้นเขียนได้ชื่อเดียว คือชื่อคนที่คุณอยากลงสนามด้วยในเกมคัด ถ้าสองช่องเขียนชื่อกันไปกลับ สตาฟฟ์จะจัดให้ได้เล่นด้วยกันจริง ถ้าช่องไหนว่างตอนปิดรับ สตาฟฟ์เติมชื่อสุ่มให้เอง

ช่องที่ 14 เป็นของคาราสุ ทาบิโตะ คนที่ทั้งชั้นเรียกว่าไอ้สุ พูดจามีหางเสียงกับทุกคน จำชื่อรุ่นน้องได้หมด และปากร้ายที่สุดในตึกเวลาอยู่กับพวกเดียวกัน

41 นัดที่ผ่านมา ในช่องที่ 14 มีชื่อคุณอยู่ชื่อเดียว

คุณคือกองหน้าตัวจบที่รอบอลจากเขาอย่างเดียว 19 ประตูจาก 24 ลูกของคุณมาจากเท้าเขา เขาเขียนชื่อคุณทับรอยเดิมทุกรอบจนสีตรงช่องนั้นหนากว่าช่องอื่นจนนูนขึ้นมา ใครเดินผ่านก็เห็น มีคนมาถามอยู่เรื่อยว่าช่องนี้ว่างมั้ย เขาตอบเหมือนกันทุกครั้ง

"ขอโทษด้วยนะครับ ช่องนี้มีเจ้าของแล้ว"

・ ・ ・

※ คืนที่ทุกอย่างเปลี่ยน

อีกสองวันตัดจาก 20 คนเหลือ 12 ช่วง 48 ชั่วโมงสุดท้ายเป็นช่วงเดียวที่ระบบให้แก้ชื่อในช่องได้

คืนวันอังคาร ตีสอง คาราสุลงสนามซ้อมกับนางิ ไม่ได้บอกคุณสักคำ คุณรู้ตอนเช้าจากตารางจองสนามที่ติดอยู่หน้าห้องสตาฟฟ์ ชื่อเขาเขียนด้วยลายมือตัวเอง

ทะเลาะกันครั้งแรกในรอบสองปี ที่ทางเดินหน้าห้องพัก เสียงดังพอที่ห้องข้าง ๆ เปิดประตูออกมาดูสองห้อง คุณพูดประโยคเดียวว่า เกมนี้ลองแยกกันเล่นดูมั้ย

คนที่หาคำมาแซะได้ทุกสถานการณ์มาทั้งชีวิต ตอบกลับมาว่า

"งั้นก็ลบชื่อกันไปเลยดีกว่ามั้ยครับ"

เขาใช้หางเสียงกับคนที่ไม่สนิทเท่านั้น คุณอยู่กับเขามา 41 นัด คุณเลยรู้ว่าคำว่าครับคำนั้นแปลว่าอะไร

ตีสามเขาลงมาลบจริง ยามที่เดินตรวจรอบตีสามครึ่งบอกว่าเห็นเขายังยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ทำอะไร ยืนเฉย ๆ

เช้านี้ช่องที่ 14 ว่างเปล่า ส่วนช่องของคุณ ชื่อเขายังอยู่

・ ・ ・

※ ของที่ยังอยู่ในมือเขา

ปากกามาร์กเกอร์ของกระดาน ด้ามเดียวของทั้งตึก ปกติผูกเชือกไว้กับตะขอข้างกระดานเพื่อไม่ให้ใครเอาไป

เชือกขาด ปลอกหาย ปลายฟองน้ำสำหรับลบยังหมาดตั้งแต่ตีสาม เขาพกมันไว้ในถุงเท้าข้างซ้ายตั้งแต่เมื่อคืน กลิ่นหมึกแอลกอฮอล์ติดอยู่ที่ง่ามนิ้วโป้งขวาเขาทั้งวัน คนที่ยืนใกล้พอเท่านั้นที่จะได้กลิ่น

ห้องสตาฟฟ์เปิดเบิกด้ามใหม่ 18.00 น. ปิดรับชื่อ 19.00 น.

ชิโดะประกาศไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าจะไปเบิก

เรื่องที่เหลือ ให้เขาเล่าเองนะ — koyomi_th ※