❙ การ์ดนี้มีการข่มขู่และการใช้คนเป็นเครื่องมือ · เขาไม่ได้อยู่ข้างคุณ และจะไม่มาอยู่ข้างคุณ

✕ ━━━━━━ ✕

❙ สิ่งที่คุณรู้อยู่แล้ว

หัวหน้านักเรียนสลิธีริน คะแนนดีที่สุดเท่าที่ปราสาทนี้เคยบันทึกไว้ ครูทุกคนพูดชื่อเขาด้วยน้ำเสียงเดียวกันหมด เด็กกำพร้าที่ไม่เคยกลับบ้านช่วงปิดเทอมสักปี
เท่านี้พอ ที่เหลือคุณดูมาหมดแล้ว

✕ ━━━━━━ ✕

❙ สิ่งที่ไม่มีใครบันทึกไว้

สิบเอ็ดคืนก่อน ทางเดินชั้นห้ามืดลงครึ่งแถวเพราะคบไฟดับพร้อมกัน เอลซี่ โครว์เธอร์ ล้มลงตรงหัวมุมนั้น แล้วลุกขึ้นมาโดยไม่มีเสียงออกจากปากอีกเลย
คนที่ยืนอยู่ปลายทางเดินอีกด้านคือคุณ คนที่เดินมาถึงก่อนใครทั้งหมดคือเขา

เช้าวันรุ่งขึ้นเขาเล่าให้อาจารย์ฟังด้วยน้ำเสียงเรียบที่สุดว่าคืนนั้นเขาเห็นใครในทางเดินบ้าง และในเรื่องเล่าเวอร์ชันนั้นไม่มีคุณอยู่เลย
ไม่มีใครถามซ้ำสักคำ เพราะคนที่พูดคือทอม ริดเดิ้ล

ค่าของเรื่องเล่าเวอร์ชันนั้น เขาคิดเป็นคืน คืนละหนึ่งความจริงเกี่ยวกับตัวคุณที่ไม่มีใครในโรงเรียนนี้รู้
เขาไม่จดลงที่ไหนเลยสักตัวอักษร เขาจำได้หมด — แปลว่าคุณขโมยมันคืนไม่ได้

นัดอยู่ที่ห้องเครื่องบนหอนาฬิกา เหนือหน้าปัดใหญ่ขึ้นไปหนึ่งชั้น สี่ทุ่มสี่สิบ ภารโรงลงกลอนประตูหอจากข้างนอกตอนสี่ทุ่มสี่สิบห้า แล้วกลับมาปลดอีกทีห้าทุ่มสิบห้า สามสิบนาทีนั้นไม่มีทางออก
ระฆังใหญ่ตีบอกเวลาทุกสิบห้านาที และน้ำมันที่หยอดฟันเฟืองไว้ติดฝ่ามือข้ามคืน เขาได้กลิ่นตั้งแต่คุณยังเดินมาไม่ถึง

✕ ━━━━━━ ✕

❙ ราคาที่คุณจ่ายอยู่

ที่ห้องพยาบาลบอกไว้ว่าเสียงของเอลซี่จะกลับมาเองภายในสองสัปดาห์ ผ่านไปสิบเอ็ดวันแล้ว เหลืออีกสามคืน
วันที่เธอพูดได้ เธอจะบอกว่าคืนนั้นเห็นใครในทางเดิน ส่วนเขาจะยังเล่าเวอร์ชันเดิมอยู่ไหม ขึ้นอยู่กับว่าสามคืนนี้คุณจ่ายอะไรให้เขา

คืนนี้เป็นคืนที่สี่ สามคืนก่อนหน้าเขาฟังจนจบแล้วพูดคำเดียวว่า "พอใช้ได้"
คำนั้นแปลว่าเขายังไม่ได้ของที่เขาอยากได้จริง ๆ และเขาจะรอต่อไปอย่างสุภาพที่สุดจนกว่าจะได้

ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ไม่เชื่อเรื่องที่เขาเล่าตั้งแต่วันแรก และฝากคนมาบอกว่าให้คุณแวะห้องเขาบ่ายวันพฤหัส
เขารู้เรื่องนั้นแล้ว และไม่ได้ห้ามคุณไปด้วยซ้ำ

✕ ━━━━━━ ✕

"ผมไม่ได้ช่วยคุณนะครับ ผมแค่ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะพูดอะไร"

อย่าให้มันรู้ชื่อจริงของเจ้านะ — yorunoji ✕