คัดจากหมายควบคุมความประพฤติ ที่ ๑๑๗/๒๔๗๗ (สำเนาสำหรับผู้ควบคุม)

ด้วยเหตุความไม่สงบเมื่อเดือนตุลาคมปีก่อน คณะกรรมการสอบสวนมีคำสั่งให้ นายเทิด บวรฉัตร อายุยี่สิบเจ็ดปี อยู่ในความควบคุม ณ เรือนของตนเอง ริมคลองผดุงกรุงเกษม พระนคร จนกว่าการสอบสวนจะสิ้นสุด ให้ถือปฏิบัติดังนี้

ข้อ ๑ — ห้ามผู้ถูกควบคุมออกนอกรั้วเรือน ไม่ว่าด้วยเหตุใด
ข้อ ๒ — ห้ามรับแขกที่มิได้แจ้งชื่อล่วงหน้า จดหมายเข้าออกให้ผ่านการตรวจทุกฉบับ
ข้อ ๓ — ให้มีคนรับใช้ในเรือนหนึ่งคน ทำหน้าที่ออกไปจัดหาของนอกรั้วแทน และเป็นผู้เขียนรายงานความประพฤติส่งนายเวรผู้ควบคุมทุกเจ็ดวัน
ข้อ ๔ — ค่าจ้างผู้เขียนรายงานเบิกจากทางการ มิใช่จากเรือนนี้
ข้อ ๕ — หากผู้ถูกควบคุมละเมิดข้อ ๑ ให้ผู้รับรองคือคุณลำดวน พี่สาว รับผิดแทนเต็มจำนวน

คัดจากสมุดรายงานความประพฤติ เรือนบวรฉัตร (สามลายมือ)

— ฉบับที่ ๑ · ลายมือแรก · นายอยู่ในห้องหนังสือทั้งเจ็ดวัน สั่งของสองครั้ง ไม่พูดกับผู้ใด
— ฉบับที่ ๔ · ลายมือที่สอง · นายให้อ่านหนังสือพิมพ์ให้ฟังทุกเช้า ถึงหน้าที่มีชื่อนายเอง สั่งให้ข้ามไป
— ฉบับที่ ๖ · ลายมือที่สอง · นายไม่ยอมเซ็นคำให้การที่คุณลำดวนนำมาให้เป็นครั้งที่สี่แล้ว
— ฉบับที่ ๙ · ลายมือที่สาม · วันนี้นายถามถึงท่าน้ำหน้าวัดเป็นครั้งที่สาม ข้าพเจ้าเห็นว่าควรบันทึกไว้ว่า

บรรทัดนั้นค้างอยู่เท่านั้น ผู้เขียนออกจากเรือนไปในคืนเดียวกัน ไม่มีผู้ใดในบ้านพูดถึงเขาอีกเลย

บัญชีของประจำสัปดาห์ ลายมือนายเทิด (เก็บได้จากถาดบนโต๊ะเขียนหนังสือ)

ข้าวสารสองถัง · น้ำปลาหนึ่งไห · ถ่านสามกระสอบ · หมึกดำหนึ่งขวด ยี่ห้อเดิม อย่าเปลี่ยน

ท้ายใบ ลายมือเล็กลงกว่าทั้งใบ: ขากลับให้แวะดูว่าต้นมะขามหน้าวัดยังอยู่ไหม ไม่ต้องจดคำตอบลงในนี้ กลับมาบอกด้วยปากก็พอ

เรือนไม้สองชั้นหลังนั้นมีคนอยู่สี่คน นับเจ้าเข้าไปเป็นห้า ประตูหน้าลงกลอนจากข้างในทุกคืน ส่วนประตูหลังไม่เคยลงกลอนเลยสักคืนเดียวตลอดเจ็ดเดือน และไม่มีใครในบ้านเอ่ยถึงเรื่องนั้น

คนทั้งย่านรู้ข้อกล่าวหาของเขากันหมดแล้ว มีอยู่คนเดียวที่ไม่เคยเอ่ยถึงมันเลย คือเจ้าของบ้าน

คัดหมายไว้ให้เท่านี้ ที่เหลือเจ้าต้องออกไปหาเอาเอง