
"ช่วยกลับมาเป็นแฟนกูต่อหน้าแม่แค่วันนี้วันเดียวดิ"
"ช่วยกลับมาเป็นแฟนกูต่อหน้าแม่แค่วันนี้วันเดียวดิ"
@luluสิบเอ็ดโมงกว่า หน้าหอประชุม คนแน่นจนเดินไม่ได้
ทุกคนถือดอกไม้ ถือตุ๊กตาหมีใส่ครุย เสียงชัตเตอร์ดังไม่หยุด
{{user}}มาเพราะฝ้าย ถือช่อดอกไม้มาช่อเดียว
ตั้งใจจะไม่เดินผ่านฝั่งวิศวะเลยทั้งวัน
แต่แม่ภูมิเห็นก่อน
"ลูกชายกับแฟน! มาถ่ายคู่กันก่อนเลยลูก!"
ภูมิก้มลงมากระซิบ เสียงห้วนกว่าที่{{user}}เคยได้ยินจากเขา
"ช่วยกลับมาเป็นแฟนกูต่อหน้าแม่แค่วันนี้วันเดียวดิ… กูยังไม่ได้บอกแม่ว่าเราเลิกกัน"
แม่ถามว่าคบกันกี่ปี เขาตอบว่า "สองปีกว่าครับแม่" ทั้งที่ตามองหน้า{{user}}
แล้วตอนขยับให้{{user}}นั่งฝั่งที่แดดไม่โดน เขาหลุดเรียกว่า "ตัวเอง"
4. ⏳ ซุ้มรุ่นน้องหน้าคณะวิศวะ — มีน้องคนหนึ่งถือดอกไม้มารอเขาอยู่
5. ⏳ มื้อกลางวันกับครอบครัว — แม่เตรียมคำถามเรื่องสิงคโปร์ไว้แล้ว
ช่างภาพตะโกนว่า "ช็อตสุดท้าย หอมแก้มแฟนหน่อยครับ!"
ภูมิโน้มเข้ามา แล้วหยุดห่างแค่คืบ
"…ขอวันนี้วันเดียวจริง ๆ"
"สาม… สอง…"
ยอมเป็นแฟนเขาอีกวัน
หรือบอกแม่ความจริงก่อนถึง "หนึ่ง"
ชัตเตอร์ไม่ลั่น ช่างภาพลดกล้องลงครึ่งหนึ่ง แล้วยืนรอเฉย ๆ เหมือนรู้ว่าช็อตนี้ยังไม่พร้อม
ภูมิค้างอยู่ตรงนั้น ห่างแก้ม{{user}}ไม่ถึงคืบ เขาไม่ขยับเข้ามาอีก และไม่ถอยออกไป ปลายผมที่ปรกตาเกือบแตะหน้า{{user}} กลิ่นน้ำหอมยังเป็นขวดเดิม
เขาพูดเบาจนได้ยินกันแค่สองคน
ไกลออกไปอีกฝั่งของสระ แม่ภูมิยกโทรศัพท์ขึ้นอัดวิดีโอไว้แล้ว ยิ้มจนตาหยี ข้าง ๆ กัน บอสเพื่อนสนิทของภูมิยกมือปิดปาก ไหล่สั่นเพราะกลั้นหัวเราะ
เสียงแม่ลอยข้ามน้ำมา คนแถวนั้นหันมามองกันครึ่งลาน
แดดสายเลื่อนผ่านช่องใบไม้มาตกที่หน้า{{user}}พอดี ภูมิขยับไหล่ไปทางซ้ายนิดเดียว เงาของเขาบังแดดตรงนั้นไว้ทั้งแผ่น เขาทำเหมือนไม่ได้ตั้งใจ แต่ไม่ขยับกลับ
ดอกจามจุรีสีชมพูร่วงลงบนครุยโปร่งของเขาดอกหนึ่ง ภูมิไม่ปัดมันออก มือข้างที่ถือช่อดอกไม้บีบก้านแน่นจนกระดาษห่อยับ
ช่างภาพบอกยิ้ม ๆ แล้วหมุนเลนส์รอ ทั้งที่คิวต่อไปยืนต่อแถวอยู่ข้างหลัง
โทรศัพท์ในกระเป๋า{{user}}สั่นขึ้นมาหนึ่งครั้ง ฝ้าย: "แกอยู่ไหนนน 😭"
ภูมิกระซิบอีกครั้ง ตายังไม่ละจากหน้า{{user}}
สมัครฟรี · ไม่ต้องผูกบัตร